Wat is toch de lol van suffe foto's posten?

In de rubriek Jong schrijven jongeren over jongeren en media. Meer columns, links en reacties op nrc.nl/jong.

Soms worden webproducten gelanceerd waarvan ik me afvraag wat er in godsnaam door het hoofd van de makers heenging bij het ontwikkelen. Vooral als je ziet wat er van zo’n idee terechtkomt. Zo ging dat ook bij Tumblr.

Tumblr is een hele simpele weblogdienst. Je kunt er een account aanmaken en eigen foto’s, teksten of liedjes toevoegen die dan op je pagina verschijnen. Bij de lancering werd Tumblr voornamelijk gebruikt door artiesten, schrijvers en fotografen die graag op een simpele manier hun kunsten wilden laten zien. En door bloggers die geen zin hadden in het opzetten van een blog.

Maar zoals dat bij veel dingen gaat, raakte Tumblr in verval. Tumblr werd namelijk opeens overgenomen door de minderjarige, vaak onzekere jongens en meisjes die de hele tijd foto’s en teksten van elkaar rebloggen (overnemen) met een enigszins twijfelachtige inhoud.

Omdat ik natuurlijk stiekem ook hartstikke onzeker ben, ben ik een paar van dat soort mensen gaan volgen, zodat ze op mijn startpagina verschijnen. De kwaliteit van de posts die ze plaatsen is ook merkwaardig. Zo verschijnen er 24 uur per dag in rap tempo plaatjes met een creatief lettertype met daarin teksten zoals „I like my bed. {But i’d rather be in yours.}”

Buiten deze teksten is er ook een scala aan foto’s van neukende mensen, rokende mensen, meisjes met Joy Division-shirts die een beetje voor zich uit kijken. Dergelijke bijdragen halen zonder probleem tienduizend of meer reblogs.

Ik blijf het een merkwaardig verschijnsel vinden. Wat is er zo leuk aan de hele dag foto’s posten van intens wanhopige teksten en foto’s van neukende mensen terwijl minstens driekwart van al deze mensen zelf nog maagd is?

Ik blijf het maar met lede ogen aanzien. Totdat de volgende hype weer opkomt, natuurlijk.

Rutger de Quay