Vrijgevige autochtonen bestaan ook

Ik heb met belangstelling het interview gelezen met Hoda Hamdaoui , hoofdredacteur van Hoda (NRC Handelsblad 20 augustus). Ik bewonder haar om haar durf. Als het haar lukt om voor een publiek van 80.000 mensen een succesvol lifestylemagazine te maken, kan ze als rolmodel de broodnodige bindende factor worden in de maatschappij.

Jammer dat ze gelooft in het sjibbolet dat van alle autochtonen afstandelijke, ongastvrije zuinigerds maakt. Ik herken hierin niet de waarden die ik, en vele anderen, heb meegekregen. In mijn familie- en vriendenkring is zelf eten zonder anderen iets aan te bieden volstrekt ondenkbaar, ook al gaat het om speelkameraadjes van je kinderen.

Familieleden en vrienden die ’s morgens of ’s middags langskomen en tegen etenstijd nog aanwezig zijn, eten als vanzelfsprekend mee. In de eetkamer is de tafel dan doorgaans al gedekt voordat de gasten aan tafel worden genodigd.

Natuurlijk hebben we allemaal ook geleerd om geen klaplopers te worden en als gasten attent te zijn op andere plannen van onze gastheer. En nee, de koekjestrommel, dat andere sjibbolet van Nederlandse ongastvrijheid, gaat niet dicht voordat de gasten weg zijn.

Ik wens Hamdaoui van harte toe dat ze in de loop van haar – naar ik hoop – succesvolle carrière autochtone landgenoten zal ontmoeten die haar wat eenzijdige beeld van ‘de’ autochtone Nederlander helpen bijstellen.

J. E. C. M. van Wezer

Voorburg

    • J. E. C. M. van Wezer Voorburg