Nieuwe plannen voor de euro hebben we niet nodig

De beste stuurlui staan aan wal. Dat is het gevoel dat het artikel van Adriaan Schout in NRC Handelsblad van 23 augustus bij me oproept – alsof weer een nieuw plan de euro kan redden.

Het is bekend wat moet gebeuren. Daarvoor zit wetgeving in de pijplijn, maar het blijkt verduveld lastig om besluitvorming door te zetten. Daarvoor zet minister De Jager (Financiën, CDA) zich in.

Natuurlijk moeten we over de langere termijn nadenken: lidstaten moeten we uit de eurozone kunnen zetten als ze begrotingsdiscipline niet serieus nemen, maar op Schoutens idee – een herkwalificatie in 2020 – kunnen we echt niet wachten. Daarvoor moet het Europees Verdrag worden aangepast. Het is beter om het via wetgeving te doen, waarbij het Europees Parlement (EP) medewetgever is.

Ik voer namens het EP de onderhandelingen met ministers van Financiën en regeringsleiders. De voortgang stagneert. Het EP wil begrotingsdiscipline afdwingen, ook als regeringsleiders dat niet goed uitkomt – meer automatische sancties dus. Merkel en Sarkozy krijgen de schijnwerpers van de publieke opinie, maar juist zij blokkeren die meer automatische sancties. Als het erop aankomt, willen ze het zelf voor het zeggen houden.

Kom alstublieft niet weer met nieuwe luchtballonnen. Nieuwe plannen lijken sexyer dan een degelijk wetgevingspakket, maar laten we gaan voor het resultaat. Met het nieuwe wetgevingspakket kunnen we begrotings- en economische discipline van lidstaten institutioneel vastspijkeren.

Dit is een kleine revolutie in Europa – geen regeringsleiders die ‘hun eigen vlees keuren’, maar een onafhankelijke autoriteit. Een stevige rol voor de Europese Commissie, vergelijkbaar met het Europees mededingingsbeleid en democratische verantwoording naar de Raad van Ministers èn het Europees Parlement, is een cruciaal onderdeel van dit wetgevingpakket.

Corien Wortmann-Kool

Europees Parlementslid CDA

    • Corien Wortmann-Kool Europees Parlementslid Cda