Kamermeisje is slachtoffer van klassejustitie

Het is schandalig dat de aanklacht tegen DSK is ingetrokken omdat het kamermeisje gelogen heeft.

Als je één keer liegt, ben je dan voor altijd leugenaar?

Ayaan Hirsi Ali loog in haar asielaanvraag. Een nationale rel volgde, ze was ondertussen een gerespecteerd parlementslid en prominent woordvoerster voor de VVD. Het bleek dat haar leugen een reden had en zij behield haar Nederlanderschap.

Nafissatou Diallo, het dienstmeisje dat Dominique Strauss-Kahn (DSK) van verkrachting beschuldigt, loog ook in haar asielaanvraag. Net als veel andere asielzoekers. Soms uit noodzaak, vaak uit overlevingsdrang of de hoop op een beter leven. Het is niet goed te praten en het kan leiden tot ontneming van iemands verblijfsstatus.

Een heel andere vraag is of dit dan ook betekent dat de betrokken asielzoeker nooit meer op zijn of haar woord geloofd kan worden. Eens gelogen, altijd gelogen? Dit lijkt wel de praktijk te zijn: de leugen op de asielaanvraag is een van de voornaamste redenen voor waarom het Amerikaanse Openbaar Ministerie de vervolging van DSK staakt.

Het meisje als pertinent onbetrouwbaar bestempelen gaat alleen niet op, omdat dit dienstmeisje geen enkele reden lijkt te hebben om over haar verkrachting te liegen. Dit in tegenstelling tot haar asielaanvraag waar haar leven en toekomst vanaf hing.

In extremis kan gesteld worden dat vanaf nu iedereen een vrijbrief heeft om Diallo te verkrachten. Zij wordt immers a priori niet geloofd. Sperma op haar kleding en medische bevestiging van haar verhaal is kennelijk geen overtuigend bewijs. Wat DSK’s sperma doet op het bloesje van een hotelbediende en waarom zij hysterisch huilend door haar collega’s werd gevonden, doet er kennelijk niet toe. Het riekt hier naar klassejustitie.

Voor de emancipatie van de vrouw is deze redenering in ieder geval slecht nieuws. Roept VN resolutie 1325 niet juist op om met extra inspanning geweld tegen vrouwen tegen te gaan? Juist van Amerika dat zich laat voorstaan op zijn strenge beleid ten aanzien van sexual harassment, zou men iets anders verwachten. Of zijn er andere belangen in het geding? De openbaar aanklager die Diallo eerst ten volle steunde, is in ieder geval 180 graden gedraaid. Dat bevreemdt.

Zou het Openbaar Ministerie er niet beter aan doen om de asielaanvraag van de verkrachtingszaak te scheiden? Ook als juridisch erkend wordt dat zij verkracht is, kan ze alsnog als ongewenste vreemdeling uitgezet worden. Des te meer reden om haar aanvraag niet te zien als als bedrog, ze heeft zichzelf nu immers alleen maar meer in de nesten gewerkt.

Het enige wat volgens de nieuwsbronnen verder tegen Diallo pleit, is een gesprek in haar moedertaal Fulani. Ze zou gezegd hebben dat ze wist dat Strauss-Kahn veel geld had. Iets wat door de tolk van het Openbaar Ministerie ontkend wordt.

Zelfs als zij dat gezegd zou hebben, dan klinkt het nog steeds als een heel ingewikkelde hinderlaag. Met behulp van een rechtse spion uit Frankrijk (anders zou ze zelf onmiddellijk als spion gerekruteerd moeten worden) zou ze precies op tijd, vlak voor het vertrek van de socialistische DSK uit het hotel, de kamer zijn binnengelopen en orale sex hebben aangeboden. Waar hij onmiddellijk op inging. Waarna zij hem deed klaarkomen op haar kleding, zonder dat hij zich bekommerde om de reden van die plotselinge gunst van een volslagen onbekende. Zonder te denken aan de mogelijke gevolgen voor zijn aanstaande gooi naar het presidentschap van Frankrijk.

Ook als zij gelogen heeft over de verkrachting is het verstandig dit uit te zoeken in een rechtszaak, nu er medisch en fysiek bewijs ligt dat er seksueel contact is geweest. Het gaat er dan om vast te stellen van wie een leugen meer aannemelijk is: van Diallo of van Strauss-Kahn.

Dorine van Norren is diplomaat.

    • Dorine van Norren