'In De fuik ontmaskert de dochter haar vader'

Jacqueline EskampGenomineerd voor de telefilm De fuik (VPRO, 2008)

Eskamp schreef onder meer de scenario’s van de films Drift en Loverboy en de series Stellenbosch en Levenslied. Ze doceert scenarioschrijven aan de Filmacademie.

„Ik hou niet van praatfilms, zoals bij Woody Allen. Ik hou ervan als het beeld vertelt wat mensen niet kunnen zeggen. Dat is het hoogst haalbare. Een krachtig beeld blijft je bij. Hoeveel dialogen ken je nog uit de honderden films die je ziet?

Mensen denken soms dat een scenarioschrijver alleen de dialogen schrijft. Maar je bedenkt de structuur, de karakters en de beelden. Vooraf wil ik van a tot z weten wat de spanningsboog wordt. Ik moet het voor me zien.

„De fuik is gebaseerd op een waargebeurd verhaal over een gereformeerd gezin, een vader die zijn vrouw en vier dochters meeneemt op de vlucht omdat hij bang is dat zijn dochters hem worden afgenomen door Jeugdzorg. Maanden zijn ze weg, verblijvend op campings en in het bos en slapend in de auto, levend op uien en graan van de akker. Het ging me erom dat de oudste dochter langzaam haar vader ontmaskert. De moeder is labiel en speelt geen rol, waardoor zij een bijzondere band met haar vader heeft. Maar ze ontdekt dat een jonger zusje ook een bijzondere band heeft, en op extremere wijze. Die fase is voor haar ook een coming of age.

„Als kind heb je het gevoel dat niemand aan je familie mag komen. Ik herken dat. Je weet dat je anders bent, maar hebt het gevoel dat het niet slecht is. Dat gezin is alles wat je hebt. Zelf zag ik die gereformeerde gezinnen veel in mijn jeugd, in Scherpenzeel. Dat maakte me enorm nieuwsgierig.

„Ik denk dat ik beeldend schrijf. Er is een scène waarin het gezin ’s ochtends vroeg door Luik loopt, voordat de winkels open gaan, heel treurig. Alle andere mensen zijn nog thuis, aan het ontbijt. Dan zie je het besef doordringen dat het normale leven voorbij is. Dat is een goed geslaagde scène.”