Het CDA en de communicatie

De voorzitter van het CDA, Ruth Peetoom, noemde het een „prima initiatief”, de website christendemocraat.nl die gisteren op het openbare deel van internet is verschenen. De CDA-fractieleider in de Tweede Kamer, Sybrand van Haersma Buma, sloot zich bij deze woorden aan. Het gaat over een actie van mensen die sympathiseren met het CDA, maar van mening zijn dat deze politieke partij weer „een beweging” moet worden en dat „een nieuw inhoudelijk profiel” daartoe „een van de belangrijkste stappen” is.

Vorig jaar richtten CDA-leden het ‘Slangenburgberaad’ op, waarbij zich inmiddels 607 personen hebben aangesloten die op een besloten website met elkaar over de partij discussiëren. Het zijn veelzeggende initiatieven die de partijtop te denken zullen geven, de officiële adhesiebetuigingen ten spijt. Het gaat om ontwikkelingen die zich helemaal buiten het Haagse circuit van partijbestuur en parlementaire fracties om voltrekken. Ze zijn niet af te doen als acties vanuit een jeugdig en dus per definitie wat opstandiger deel van de partij. De 75-jarige Arie Oostlander bijvoorbeeld, de voormalige Europarlementariër die jarenlang directeur was van het Wetenschappelijk Instituut van de partij, is bij ‘Slangenburg’ betrokken. Ander voorbeeld: op christendemocraat.nl mengt de 57-jarige Jan Schinkelshoek, tot voor kort Kamerlid, zich in het debat.

Op 9 juni 2010 leed het CDA de grootste nationale verkiezingsnederlaag uit zijn dertigjarige geschiedenis. Het werd in omvang de vierde partij van het land – geduikeld van de eerste plaats – maar slaagde er toch in om samen met de VVD een kabinet te vormen. Dat gebeurde na een roerig partijcongres, omdat veel leden grote moeite hadden met de rol die de PVV als gedogende partij van deze coalitie kreeg.

Sindsdien is het met het CDA verder bergafwaarts gegaan. Althans in de peilingen, waarover politici wel beweren dat ze er zich weinig van aantrekken, maar waar ze nochtans nerveus naar kunnen kijken. Volgens onderzoek van Synovate zou het CDA, dat vorig jaar 20 zetels verloor, van zijn 21 zetels in de Tweede Kamer er nu nog 15 overhouden.

Op hun verkiezingsnederlaag reageerden de christen-democraten met standaardprocedures. Er verschenen twee onderzoeksrapporten en drie commissies buigen zich nu over de koers van de partij. Het duurt veel CDA’ers allemaal te lang. Dat is een les die meer politieke partijen zich kunnen aantrekken. De klassieke middelen – afdelingsvergaderingen, partijcongressen, onderzoekscommissies – hoeven niet te worden afgeschreven. Maar dat bij deze tijd ook een andere en intensievere communicatie met de achterban hoort, lijdt geen twijfel.