'Annie snakte naar liefde, ze wilde telkens meer'

Mieke de Jong en Tamara BosGenomineerd voor de serie Annie M.G. (VARA/NTR, 2009)

Mieke de Jong won de prijs al eens voor de tv-film Ochtendzwemmers, Tamara Bos won de prijs eerder voor Dag Juf, tot morgen. Ook schreef De Jong de scenario’s van de films Lepel, Iep! en Oorlogswinter. De Jong: „Een scenario is goed als het ontroert, amuseert en ergens over gaat. Humor had Annie zelf. Ze kon giftig en grappig zijn. De ontroering zit in de liefde voor haar man, Dick. En Annie reflecteert de twintigste eeuw. In haar werk is ze een kind van haar tijd, die ze ook scherp becommentarieert. Zowel in leven als werk tekent zich haar karakter af. Dat maakte haar aantrekkelijk voor Tamara en mij.

„Samen schrijven is een kwestie van niet beleefd zijn, geen compromissen sluiten. Iedere aflevering ging heen en weer, bij kritiek denken we door op het verhaal en de karakters. Tamara schrijft langere scènes met kleinere inhoud, ik wil snel groot drama aansnijden. We leerden van elkaar dat soms het een, soms het ander beter werkte.

„Voor wat Annie zegt hebben we zoveel mogelijk geput uit haar brieven, columns en toneelstukken. Meer dan mensen door hebben gehad. We hebben alles wat ze schreef gelezen en er lag een prachtige biografie van Annejet van der Zijl, vol sprekende details, maar we konden niet alles gebruiken. De belangrijkste lijn moest zijn dat Annie een vrouw was die snakte naar liefde, naar almaar meer. Ze was een bodemloze put.

„Dat verlangen is het best te zien in haar relatie met Dick, die haar werk maar flauwekul en onzin vond. Het was grote liefde en groot ongeluk. Door die relatie centraal te stellen, moesten we met Dick beginnen, met zijn dood, en zo kwamen we vanzelf uit bij sprongen in de tijd als ze terugdenkt aan haar leven.

Haar hulp bij zijn euthanasie is een groot bewijs van liefde. Naar dat dramatisch hoogtepunt werkten we toe en ik weet dat mensen bij die scènes enorm hebben zitten huilen. Dan is het gelukt.”