Scheid die asielzaak van de verkrachting

Diallo loog in haar asielaanvraag. Dit betekent niet dat ze altijd liegt. Het riekt naar klassejustitie dat justitie honderdtachtig graden draait en de aanklacht tegen DSK laat vallen, vindt Dorine van Norren.

Ayaan Hirsi Ali loog in haar asielaanvraag. Een nationale rel volgde. Ze was ondertussen een gerespecteerd parlementslid en prominent woordvoerder voor de VVD. Het bleek dat haar leugen een reden had. Zij behield haar Nederlanderschap.

Ook Nafissatou Diallo, het dienstmeisje dat Dominique Strauss-Kahn (DSK) van verkrachting beschuldigt, loog in haar asielaanvraag, net als veel andere asielzoekers. Soms doen ze dit uit noodzaak en vaak uit overlevingsdrang of uit hoop op een beter leven. Het is niet goed te praten en het kan leiden tot ontneming van iemands verblijfsstatus.

Een heel andere vraag is of dit ook betekent dat de betrokken asielzoeker nooit meer kan worden geloofd op zijn of haar woord. Eens gelogen, altijd gelogen? Dit lijkt de praktijk te zijn. De leugen over de asielaanvraag is een van de voornaamste redenen waarom justitie in de Verenigde Staten de vervolging van DSK staakt.

Het meisje als pertinent onbetrouwbaar bestempelen gaat alleen niet op, omdat ze geen enkele reden lijkt te hebben om te liegen over haar verkrachting, in tegenstelling tot over haar asielaanvraag. Hiervan hingen haar leven en haar toekomst vanaf.

In extremis kan worden gesteld dat iedereen vanaf nu een vrijbrief heeft om Diallo te verkrachten. Zij wordt immers a priori niet geloofd. Sperma op haar kleding en medische bevestiging van haar verhaal vormen kennelijk geen overtuigend bewijs. Het is klaarblijkelijk irrelevant wat DSK’s sperma doet op het bloesje van een hotelbediende en waarom zij hysterisch huilend werd gevonden door haar collega’s. Het riekt hier naar klassejustitie.

Voor de emancipatie van de vrouw is deze redenering in elk geval slecht nieuws. Roept VN-resolutie 1325 niet juist op om geweld tegen vrouwen tegen te gaan met extra inspanning? Juist van de Verenigde Staten, die zich laten voorstaan op het strenge beleid tegen sexual harassment, zou je toch iets anders verwachten.

Of zijn er hier andere belangen in het geding? De openbaar aanklager, die Diallo eerst nog ten volle steunde, is in elk geval 180 graden gedraaid. Dat is bevreemdend.

Zou justitie de asielaanvraag niet beter kunnen scheiden van de verkrachtingszaak? Ook als juridisch wordt erkend dat Diallo is verkracht, kan ze alsnog worden uitgezet als ongewenste vreemdeling. Dit is des te meer reden om haar aanvraag niet te zien als bedrog. Ze heeft zichzelf immers alleen maar meer in de nesten gewerkt.

Het enige wat volgens de nieuwsbronnen verder tegen Diallo pleit, is een gesprek in haar moedertaal Fulani. Ze zou hebben gezegd dat ze wist dat DSK veel geld had. Dit wordt ontkend door de justitiële tolk.

Zelfs als zij dit zou hebben gezegd, klinkt de opzet die daarvan het gevolg zou zijn nog steeds als een heel ingewikkelde hinderlaag. Met behulp van een rechtse spion uit Frankrijk zou ze precies op tijd – vlak voor het vertrek van de socialistische DSK uit het hotel – de hotelkamer zijn binnengelopen en orale sex hebben aangeboden.

Daarop ging hij onmiddellijk in, waarna zij hem deed klaarkomen op haar kleding, zonder dat hij zich bekommerde om de reden van die plotselinge gunst van een volslagen onbekende en zonder te denken aan de mogelijke gevolgen voor zijn aanstaande gooi naar het presidentschap van Frankrijk.

Ook als Diallo over de verkrachting heeft gelogen, is het verstandig om dit uit te zoeken in een rechtszaak, nu er medisch en fysiek bewijs ligt dat er seksueel contact is geweest. Vastgesteld moet worden van wie een leugen meer aannemelijk is – van Diallo of van Strauss-Kahn.

Dorine van Norren is diplomaat.

    • Dorine van Norren