Hopeloos ongeloofwaardig

Het begin van de strafzaak tegen Dominique Strauss-Kahn was zo overweldigend dat de verdachte op voorhand al veroordeeld leek. De Franse topman van het Internationaal Monetair Fonds werd na zijn arrestatie ongeschoren en geboeid aan pers en publiek tentoongesteld, voordat hij op Rikers Island kort in voorarrest werd gezet.

Nu kan Strauss-Kahn de stad vrijelijk verlaten, omdat de openbare aanklager in New York de strafzaak heeft geseponeerd wegens ongeloofwaardigheid van de enige getuige, het slachtoffer van de aanranding door de man die toen nog presidentskandidaat in Frankrijk leek.

De openbaar aanklager was bang dat de jury de vrouw niet op haar woord zou geloven en besloot de zaak ‘People vs. Strauss-Kahn’ te staken. De tussenliggende maanden hebben louter verliezers opgeleverd: de media die over arrestatie en prepwalk veel gretiger rapporteerden dan over de vrijlating, justitie die een spectaculaire zaak ziet sneven. En de twee direct betrokkenen natuurlijk.

Het kamermeisje, dat afgaande op het forensisch bewijs ruw seksueel contact heeft gehad met de IMF-directeur, staat te boek als een leugenaar. Of ze vrijwillig aan de seksuele verlangens van Strauss-Kahn tegemoet is gekomen – de genderkwestie en de machtsvraag – is niet meer aan de orde. Ze kan proberen om in een civiel proces schadevergoeding te bedingen. Maar dat zal haar publieke imago als geldwolf versterken. Daags na de aanranding telefoneerde ze immers ook al met een kennis over manieren om er een slaatje uit te slaan.

Strauss-Kahn is zijn functie bij het IMF kwijt en moet afwachten of hij nog een geloofwaardige presidentskandidaat is voor de socialistische partij. Weliswaar kunnen publieke autoriteiten in Frankrijk een losser leven leiden dan in Amerika, in Parijs loopt nu ook een onderzoek tegen hem. Door de discussie die er dit voorjaar op gang is gekomen, is er minder mededogen met macho rokkenjagers die niet begrijpen dat een vrouw weleens ‘nee’ zou kunnen zeggen. Complottheorieën zullen wellicht nog de kop opsteken. Maar Strauss-Kahn kan toch beter gaan nadenken over memoires dan over een verkiezingscampagne.

Beiden zullen de komende tijd, misschien wel jaren, voor verschillende rechters moeten verschijnen om hun eisen of daden te verantwoorden. Beiden blijven zo doelwit van besmuikte of openlijke roddel.

Net zo lang wordt de publieke opinie herinnerd aan de Amerikaanse justitie die een strafzaak niet wist rond te krijgen en de reputatieschade die het IMF heeft geleden. Misschien is het enige positieve resultaat dat nu weer eens duidelijk is geworden hoe vuil en soms zelfs gevaarlijk het werk van hotelkamers schoonmaken is.