Esther Gaarlandt (33) wilde alleen maar ver weg

„De vader van een jeugdvriendinnetje deed mee aan de Camel Trophy, dat leek me een gaaf leven: ver weg, avontuurlijk, afzien. Ik wilde journalist of diplomaat worden en dan in een ver buitenland wonen. En ik wilde graag een gezin, groot het liefst, vijf kinderen. Nu woon ik met mijn gezin in Nairobi – die vage fantasie over mijn toekomst is dus uitgekomen. Ik had gedacht dat ik hier me-teen een stoere internationale baan zou hebben, maar dat is niet gelukt.

Ik ben vrij onrustig, heb niet een heel duidelijke passie op werkgebied. Daarom werk ik op projectbasis: research voor documentaires, projecten leiden voor ngo’s. Aan de ene kant vind ik het jammer dat ik me niet meer op een onderwerp of vak heb toegelegd, maar het past goed bij me. Er is zoveel leuks om uit te kiezen en ik denk erg op de korte termijn. Ik leer wel steeds beter mijn aandacht ergens bij te houden, en ik wil me hier in Nairobi voor een langere periode aan een project of onderwerp verbinden. De actuele thema’s hier sluiten aan bij mijn ervaring: in mijn werk voor Fairfood hield ik me bijvoorbeeld bezig met voedselproblematiek. Maar mijn eerste prioriteit is nu dit avontuur: in het buitenland wonen met twee kleine kinderen. Wat mijn werk betreft laat ik me verrassen door wat er op mijn pad komt.

Mijn moeder heeft me altijd gestimuleerd om zelfstandig te zijn. Sinds ze oma is, is dat minder. Dat is volgens mij die oude reflex: eerst zorgen dat het kroost onder de pannen is. Gelukkig heb ik hier vijf dagen per week oppas aan huis, dus als ik straks werk heb, zal ik heel ontspannen de deur uit gaan.”

Esther Gaarlandt (links op de foto), freelance researcher, redacteur en projectmanager, is twee maanden geleden met man en twee dochters naar Nairobi verhuisd.