En wie gaat dat betalen, die taalcursussen?

Nederland is de weg kwijt. Enkele maanden geleden verscheen een rapport van het Sociaal en Cultureel Planbureau over het nut van de inburgeringscursus onder vier grote groepen immigranten. Helpt de cursus hen aan een betaalde baan? De cursus helpt niet of nauwelijks, luidde de conclusie.

Nu krijgt Nederland op zijn kop. Turken mogen krachtens Europese afspraken niet worden onderworpen aan belemmeringen als de verplichte inburgeringscursus, en ingezetenen van landen van de Europese Unie evenmin.

Wat is de reactie van onze dappere Kamerleden? Voer een leerplicht in voor iedereen die geen Nederlands spreekt, met alle inconveniënten van dien. Wie bepaalt bijvoorbeeld wie geen goed Nederlands spreekt? Wat komt er in het curriculum? Wie doceert dit? Wat kost het? Wie betaalt? Wie dwingt af dat de leerplichtige de opleiding volgt? Welke sancties staan op niet volgen of niet slagen – uiteraard denken wij aan sancties en niet aan beloning, alstublieft geen soft gedoe zeg!

Gelukkig staat in NRC Handelsblad van 19 augustus hoe het wel moet. We hebben honderd jaar ervaring met Chinezen in Nederland, waarvan tachtig à negentig jaar zonder verplichte inburgeringscursus en andere flauwekul. De Chinezen doen het prima. Het kost een of twee generaties en daarna is het probleem over. Wat een zegen zou het zijn als we opnieuw zouden kunnen beginnen met de vraag hoe immigranten zo snel mogelijk te laten inburgeren, met zo min mogelijk dwang en zo veel mogelijk positief effect.

Jan Duindam

Elst