Mexico moet een voorbeeld nemen aan Brazilië

Mexico wil graag een halt toeroepen aan het rottingsproces in zijn olie-industrie. Het binnenhalen van dienstverlenende bedrijven uit het buitenland bij een paar oliebronnen, zoals vorige week gebeurde, is een positieve maar veel te lang uitgestelde ontwikkeling. Stoutmoediger stappen zijn nodig als het land zijn reserves ten volle wil benutten.

In de traag bewegende Mexicaanse oliesector was het besluit om buitenlandse bedrijven toe te staan het voortouw te nemen bij het omhoog pompen van ruwe olie een gigantische ideologische sprong. Het aan buitenlanders verlenen van enige mate van controle in de politiek gevoelige sector is taboe geweest sinds de nationalisatie van Pemex in 1938. De praktische gevolgen van de stap zullen echter gering zijn.

De oliebronnen in kwestie hebben een productie van slechts 15.000 vaten per dag. Dat is een fractie van de dagelijkse productie van het land van 2,6 miljoen vaten, aldus Pemex. Grote oliebronnen als Cantarell, die de productie sinds 2004 met 75 procent heeft zien krimpen, blijven overgeleverd aan de regie van Pemex. En zelfs de totstandkoming van deze bescheiden deals heeft een enorme tijd gekost.

De olieproductie van Mexico is sinds 2004 met bijna een kwart afgenomen, een groot probleem voor een regering die voor een derde van de inkomsten afhankelijk is van olie.

Een verstandiger beleid in Brazilië heeft ertoe bijgedragen dat de productie in dezelfde periode met 40 procent is gestegen. Het evenaren van dit groeitempo in Mexico zal lastig zijn, omdat de grondwet niet toestaat dat buitenlandse firma's belangen in de nationale olie-industrie bezitten. Maar er kan wél meer worden gedaan.

Royalere prikkels zouden kunnen helpen de potentieel gigantische reserves in diepere deel van de Golf van Mexico te ontwikkelen, of de moeilijk bereikbare zware olie van Chicontepec, waaraan Pemex slechts een mager stroompje weet te onttrekken. Het gunnen van meer investeringsmiddelen aan het bedrijf zou ook kunnen helpen. Terwijl het Braziliaanse Petrobras ongeveer een kwart van zijn inkomsten aan belastingen kwijt is, opereert Pemex gewoonlijk met een verlies, na zijn totale winst en nog iets extra’s aan de autoriteiten te hebben moeten overdragen.

Beide oplossingen zijn politiek gevoelig, zeker aan de vooravond van de verkiezingen van 2012. Maar Mexico loopt het risico tegen het einde van dit decennium een netto-importeur van olie te worden. Voor het voorkomen van zo’n economisch rampzalig scenario is het nodig de oogkleppen weg te doen.

Christopher Swann enMartin Hutchinson

Vertaling Menno Grootveld

    • Christopher Swann
    • Martin Hutchinson