... en al die tijd gesteund door heavymetalfans, ook in Nederland

„Hi Damien, I am an historian (and metal fan)”, schreef redacteur Bart Funnekotter in 2000 in een brief aan Echols, na het zien van een documentaire over de zaak.

Ik zal Damien Echols geen boeken meer sturen in zijn dodencel. Na 18 jaar in de gevangenis, waarvan tien in een isoleercel, kan hij sinds vrijdag zelf naar een boekwinkel lopen. Net als Jason Baldwin en Jessie Misskelley, de andere twee jongens die ten onrechte waren veroordeeld voor een drievoudige kindermoord.

De West Memphis Three kwamen rond 2000 op mijn pad. Ik zag toen in mijn studentenkamertje de documentaire Paradise Lost: The Child Murders at Robin Hood Hills, die in 1996 in de VS door HBO was uitgezonden. De makers, Joe Berlinger en Bruce Sinofsky, toonden aan dat het drietal op zeer dubieuze gronden was veroordeeld voor de moord op de drie jongens. De verdenking was op hen gevallen omdat ze ‘anders’ waren: langharige heavymetalfans in het conservatieve zuiden van de VS. Ik trok me hun lot aan. Opgroeien als Metallica-fan in Heemstede is allicht niet te vergelijken met leven tussen de rednecks in de Deep South, maar toch.

Ik zocht op internet naar meer informatie. Het bleek dat ik niet de enige was die verontwaardiging voelde over de wijze waarop deze jongens via een witch trial in de cel waren beland. Hun sympathisanten hielden op de site wm3.org nauwkeurig alle juridische verwikkelingen rondom de zaak bij. Wie wilde kon geld storten, of de jongens in de gevangenis een boek sturen.

Echols, een highschool-drop-out, deelde ook andere dan muzikale interesses met mij, bleek uit zijn Amazon wish list. Ik stuurde hem onder andere een biografie van Lenin. „Hi Damien, I am an historian (and metal fan)”, schreef ik erbij. „I really liked this book. Hope you’ll like it too. Keep your spirits up!”

Damien was ook geïnteresseerd in esoterische boeken, maar die stuurde ik niet. Geen flauwekul, alleen degelijke geschiedenisboeken.

De West Memphis Three waren in de gevangenis terechtgekomen omdat ze afweken van de norm, T-shirts van Slayer droegen en er ongewenste opvattingen over religie op na hielden. De ironie is dat ze ook juist om deze redenen niet wegzonken in vergetelheid, maar uitgroeiden tot cause célèbre. Want hoewel mijn steun en die van andere metalfans ongetwijfeld welkom was, was het een aantal beroemdheden uit de ‘alternatieve’ hoek dat de zaak van de West Memphis Three constant onder de aandacht bracht. Eddie Vedder, zanger van grungeband Pearl Jam, was hun boegbeeld. Punkgrootheid Henry Rollins organiseerde benefietconcerten en Black Sabbath-voorman Ozzy Osbourne doneerde bezittingen voor veilingen. Later voegde ook acteur Johnny Depp zich bij de sympathisanten van de West Memphis Three. Veel van het DNA-onderzoek en detectivewerk van de afgelopen jaren is gefinancierd door Peter Jackson, regisseur van de Lord of the Rings-trilogie.

Het heeft lang geduurd, maar de steun van al deze ‘buitenbeentjes’ heeft ervoor gezorgd dat de West Memphis Three vrijdag hun vrijheid konden vieren.

    • Bart Funnekotter