Achttien jaar onschuldig achter de tralies ...

Drie jongens uit West Memphis werden in 1994 veroordeeld voor de moord op drie jongetjes. Ze hielden van heavy metal, ze weken af van de norm. Maar het bewijs was mager. Vrijdag werden ze vrijgelaten.

Van boven naar beneden, in 1994 en vrijdag: Jessie Misskelley, Jason Baldwin, Damien Echols. Foto's AP In this combo of file photos, Jessie Misskelley, Jr., James Baldwin, and Damien Echols listen to reporters' questions at the Craighead County Court House in Jonesboro, Ark., Friday, Aug. 19, 2011. The defendants, known by their supporters as the West Memphis 3, who were arrested in June, 1993 and later convicted in the slayings of three Cub Scouts were set free Friday, nearly two decades after they were sent to prison in a case so gruesome it raised suspicions the children had been sacrificed in a Satanic ritual. The three were permitted to plead guilty to murder in exchange for time served, ending a long-running legal battle that had raised questions about DNA and key witnesses. (AP Photo) AP

Een rechter in de Amerikaanse stad Jonesboro heeft vrijdag drie mannen vrijgelaten die ruim achttien jaar onschuldig in de gevangenis hebben gezeten voor een drievoudige moord. Eén van hen, Damien Echols, wachtte in de dodencel op zijn executie.

Damien Echols, Jason Baldwin en Jessie Misskelley, bekend geworden als de ‘West Memphis Three’, zaten sinds 1994 vast wegens een gruwelijke moord op drie achtjarige jongens. Uit nieuw DNA-onderzoek bleek niet dat zij op de plek van het misdrijf zijn geweest, maar wél de stiefvader van een van de slachtoffers.

In 2012 zou een herzieningsrechtszaak beginnen. Die gaat niet door nu de drie veroordeelden hebben gekozen voor een zogenoemde Alford Plea. Ze mochten hun onschuld volhouden, maar moesten bekennen dat het Openbaar Ministerie voldoende bewijs had voor een veroordeling. Voor de staat is dat gunstig, omdat de drie nu geen schadevergoeding kunnen claimen voor de jaren dat ze onterecht vastzaten.

Baldwin wilde hiermee eigenlijk niet akkoord gaan. Op een persconferentie vertelde hij afgelopen vrijdag dat hij uiteindelijk toch instemde met het voorstel, om Damien Echols uit de dodencel te halen. „Ze wilden Damien vermoorden.”

De rechter ging akkoord met de deal en veroordeelde de mannen tot achttien jaar en 78 dagen cel, precies de tijd die ze achter de tralies hadden doorgebracht.

De moorden waarvan de drie werden verdacht, veroorzaakten indertijd een grote schok in de Verenigde Staten. Op 6 mei 1993 werden in de Robin Hood Hills buiten de stad West Memphis in Arkansas de lichamen gevonden van drie achtjarige jongens: Stevie Branch, Michael Moore en Christopher Byers. De jongens waren naakt, hun handen en voeten waren met veters achter hun rug samengebonden. Al snel deden geruchten de ronde dat de jongens waren vermoord als onderdeel van een pervers, satanisch ritueel.

De verdenking viel daarom op de 18-jarige Echols, een heavymetalliefhebber en een outcast die zijn omgeving graag choqueerde. Echols, naar eigen zeggen indertijd een vervelende klootzak, speelde hierop in door te zeggen dat hij graag bloed dronk.

Bewijs tegen Echols was er niet, totdat Jessie Misskelley, een 17-jarige jongen met een IQ van 72, na een urenlang verhoor tegen de politie verklaarde dat hij, Echols en de 16-jarige Jason Baldwin de jongens hadden vermoord. De bekentenis rammelde inhoudelijk aan alle kanten, maar justitie bouwde er een zaak omheen.

De jury verklaarde Echols, Baldwin en Miskelly schuldig. Echols kreeg, als vermeend aanstichter van het kwaad, de doodstraf. De andere twee moesten voor de rest van hun leven de cel in. Herhaalde verzoeken om een nieuw proces, naar aanleiding van nieuw bewijsmateriaal, werden afgewezen door David Burnett, de rechter die ook het oorspronkelijke proces had gedaan. Tijdens die zaak had Burnett zich vooringenomen getoond. Tot 2010, het jaar waarin hij gekozen werd in de Senaat van Arkansas, weigerde hij elk verzoek tot heropening. Maar de rechter die hem verving, achtte nieuw DNA-bewijs wel toelaatbaar en ging akkoord met een nieuwe rechtszitting.