Man ban

Reiziger van beroep Ivo Weyel over discriminatie in de hotelbranche.

Mannen deugen niet. Mannen jagen. En vrouwen zijn de dupe. Vrouwen zijn weerloze prooien, gedoemd om schichtig achterom kijkend door het leven te gaan. Rustig een kopje koffie drinken is ze niet gegund zonder dat een manbeest ze attaqueert. Decennia emancipatie hebben niet mogen baten. Het is oorlog tussen de seksen.

Zoiets tenminste, moet de directie van het Bella Sky Comwell hotel te Kopenhagen in gedachte hebben gehad toen het onlangs besloot een aparte vrouwenverdieping in te richten, louter toegankelijk voor het zwakke geslacht. De kamers zijn uitgevoerd in zachte pasteltinten, om haar gevoelige ogen niet te beschadigen, de bedden hebben meer kussens voor haar tere gestel en in de kast hangen satijnen hangers om haar delicate jurkjes te beschermen. Een primeur, jubelt het hotel, want het eerste Europese hotel dat rekening houdt met het geplaagde vrouwspersoon.

Afgezien van het feit dat het een compleet ridicule bedoening is, is het ook niet waar. Er zijn in het verleden al vele Europese pogingen tot vrouwenvleugels geweest in hotels. Op één na (Artemisia in Berlijn) zijn ze weer gesloten. Ooit was er een heel vrouwenhotel, het Lady’s First hotel in Zürich. Het heeft nog geen half jaar geduurd voor het mannen toeliet. L First heet het nu.

Is zo’n status aparte wel van deze tijd? Sterker: mag het wel? Is het geen seksediscriminatie, dat per slot bij wet is verboden in Europa? En wat moet je ermee? Terug naar de tijd van de herenclubs, naar de keurige meisjeshotels zoals het Barbizon in New York, waar ongetrouwde juffrouwen van goede komaf mannenloos konden verblijven en waar Grace Kelly – waarschijnlijk door te veel onthouding – de basis legde voor haar latere nymfomane liefdesleven. Kom op zeg. Vrouwen zijn toch geen watjes. Vooral alleen reizende vrouwen niet. Navraag in mijn vriendenkring leverde alleen maar hoon op. Het idee alleen al, zeiden vriendinnen. Het zou voor hen een reden zijn juist niet te gaan logeren in Het Portal hotel in Brisbane, waar alleen vrouwen werken op de vrouwenverdieping (the man ban floor noemen ze het daar), of naar het New Yorkse Premier hotel waar de damesgasten een badspons op de badkamer vinden en de handdoeken extra zacht zijn.

Het enige hotel dat in deze bestaansrecht heeft, is het Luthan hotel in Saoedi-Arabië. Daar heeft het zin, want dan kunnen vrouwen hun sluiers tenminste afdoen. Enige nadeel is dat het een half uur buiten de hoofdstad ligt en dat vrouwen niet mogen rijden, dus elke keer door manlief moeten worden gebracht en gehaald.

    • Ivo Weyel