Lowlands terug bij zijn oorsprong

De Japanse gilmeisjes van Triple Nipple. Foto Andreas Terlaak Nederland, Biddinghuizen, 19-08-2011. De Japanse band Tripple Nipple op de eerste dag van Lowlands. Foto: Andreas Terlaak Andreas Terlaak

Lowlands: o.a. Smith Westerns, dEUS, Destroyer, De Jeugd Van Tegenwoordig, Arctic Monkeys, Jungle by Night. Gezien: 19/8

De muzikanten van de Amerikaanse groep Smith Westerns stonden er aangeslagen bij. Donderdag speelden ze op Pukkelpop, op het moment dat de storm losbarstte en hun tent instortte. Hun apparatuur ging verloren en op Lowlands speelden ze gisteren met gehuurde versterkers. Zanger Tom Barman van de Belgische groep dEUS droeg het hele optreden op aan de slachtoffers van Pukkelpop, waar ze zaterdag zelf hadden moeten spelen.

Voor de rest had de Belgische tragedie weinig impact op het verloop van de eerste Lowlandsdag, waar het mooi weer was en het publiek gemoedelijk rondsukkelde, 60.000 man sterk. Omdat de meeste kaarten al in november vorig jaar verkocht waren toen er nog niets van het programma bekend was, had de organisatie vrij spel bij het samenstellen van een festival dat minder grote acts of uitgesproken publiekstrekkers dan ooit kent. Lowlands lijkt daarmee terug bij het uitgangspunt van een festival waar veel te ontdekken valt, juist op de kleinere podia.

Smith Westerns was zo’n band, met lyrische gitaarmuziek en een forse dosis Weltschmerz. Ook zo iemand was de zanger met de weinig toepasselijke naam Destroyer die subtiele middagmuziek maakte, ergens tussen easy listening en progressieve rock. De vrouwelijke singer/songwriters Joan as Police Woman en Anna Calvi slaagden er maar moeizaam in het festivalpubliek te veroveren, anders dan de Nieuw-Zeelandse popgroep The Naked and Famous die behalve mooie liedjes ook een sterke podiumact opvoerde.

Popmuziek met folkinvloeden lijkt de trend, met veel violisten in de diverse bezettingen en nadruk op samenzang. Dry The River bracht al vroeg in de middag een voorproefje van het soort close harmony-pop die later door Fleet Foxes tot grote hoogte werd gebracht, steviger dan op de plaat. Ook Noah and the Whale pompten hun poëtische liedjes op tot festivalsterkte.

Er was voor iedereen wat: ouderwetse schreeuwmetal van Underoath, strak gesneden Britpop van Miles Kane en The Horrors en naar de lange dansnachten op Lowlands lonkende elektrodisco van Chromeo en de Japanse gilmeisjes Triple Nipple. Lowlands had duidelijk moeite om voldoende acts te vinden die de grote Grolsch-, Bravo- en Alphatent konden vullen. Uitzondering was James Blake die het gebied rond de Bravotent liet ronken met diepe subbassen terwijl hij zijn stem liet zalven en vleien.

Absolute publieksfavoriet was De Jeugd Van Tegenwoordig die hun Nederlandstalige rap opleukten met de zomerhit Let’s get Spanish. dEUS trok beduidend minder mensen met een show die bedoeld was als de ultieme publieksverwennerij, samengesteld uit nummers die door fans op internet waren uitverkoren. De Belgische artrockers brachten een stemmig optreden als opmaat voor de staccatorock van de Arctic Monkeys die ’s avonds laat nog een enorme mensenmassa op de been bracht.

Een nieuwe indeling maakte het Lowlandsterrein beter begaanbaar. Gedrang bleef uit en de sfeer was gemoedelijk. De verfrissende Afropop van Jungle by Night zou je op ieder festival willen zien: vrolijk, strak en authentiek.

Lowlands maakt zich op voor een nog warmer weekend.

    • Jan Vollaard