'Landgenoten die bedelen in het buitenland'

De tijdelijke verlaging van de overdrachtsbelasting moet de huizenmarkt weer in beweging krijgen.

Deze zomerrubriek volgt mensen op de huizenmarkt in Dordrecht, waar woningen gemiddeld 950 dagen te koop staan.

Wie: Rudi van Hees (50)

Waar: Blekersdijk 35-37

Wat: Eigenaar van verhuisbedrijven Van Hees en Adios Holanda

In Europa is het afgelopen. En in Dordrecht al helemaal. „Mijn compagnon zei het nog voordat hij vorig jaar naar Belize verhuisde, 52 hectare oerwoud kocht en wat kippetjes”, vertelt verhuizer Rudi van Hees. „De eerste vijf maanden van dit jaar hadden we niks. Geen enkele klant. Niks.”

Van Hees is een van de twee verhuisbedrijven in Dordrecht. Hij is niet aangesloten bij de brancheorganisatie Erkende Verhuizers. „Een tevreden klant is je beste vertegenwoordiger”, zegt Rudi altijd. „Ik heb er een W voor gezet.” Zo staat het ook op het kaartje van de zaak: Van Hees, Werkende verhuizers sinds 1944.

De wereld heeft Rudi altijd meer getrokken dan het familiebedrijf. Hij runde ooit een surfschooltje in Alicante, zat bij de Koninklijke Marechaussee, deed luchttransporten in Zaïre en Angola („van soepkippen tot Hollandse uien en matrassen”), beheerde vastgoed en verkocht twintig jaar lang schoonmaakartikelen in de Benelux. Ooit had hij het mooiste huis van Kloosterzande: een Zeeuwse boerderij met weiland en paarden.

„Het klinkt als 56 banen, 83 ongelukken, maar ik heb gewoon moeten wortelen”, zegt Rudi. Naast Van Hees runt hij sinds 2006 een internationale verhuisservice, met name naar Spanje, Portugal, Aruba en Curaçao: Adios Holanda. Het staat in grote letters op de bussen, naast een groene palmboom. Hij koopt oude Mercedessen en zet er zelf een nieuwe carrosserie op – de originele cabines van geldtransportwagens die gepantserd worden.

Alle verhuizers lijden onder de stilstand op de huizenmarkt, zegt directeur Peter Overvliet van Erkende Verhuizers. Voorheen deden zijn leden 150.000 à 200.000 verhuizingen per jaar. Nu is dat aantal met een kwart teruggelopen, schat hij. Het CBS zag het aantal geregistreerde adreswisselingen tussen 2007 en 2009 met ruim 140.000 teruglopen tot anderhalf miljoen.

Vooral bedrijven verhuizen minder. Overvliet: „Vroeger verhuisde je één bedrijf meerdere keren. Nu is het vaak de laatste verhuizing naar een kleinere locatie.”

Maar het aantal leden van Erkende Verhuizers (275) is slechts met tien gedaald, schat hij. „Het zijn vaak familiebedrijven en die gaan niet snel failliet. Gaat het slecht, dan schiet de vakantie er bij in of bouwen ze een jaartje geen pensioen op. Het vastgoed en materieel is vaak al in eigendom.”

„Het gaat slechter dan we denken”, zegt Rudi. „Kijk maar hoeveel rouwdouwers op Marktplaats verhuizingen aanbieden. Vaak gasten uit het transportwezen die geen vracht hebben en zo wat bijverdienen. Maar die pakken de boel niet netjes in in bubbeltjesfolie, die hangen geen lampje op.”

Rudi is officieel zzp’er en huurt collega’s in als het nodig is. Zijn vader van 81 zit nog altijd achter het stuur. Het kantoor aan de Blekersdijk dient vooral als opslag. De hoofdbewoner is Kobus, een Portugese cafépapegaai die nu zo’n 77 jaar oud moet zijn.

Schrijnende gevallen ziet Rudi. Vroeger verhuisde hij vooral Nederlanders naar het zuiden. Nu verhuist hij berooide Nederlanders terug. „Vorige week was ik in een supermarkt in Torrevieja. Word ik in het Nederlands aangesproken door een vriendelijk ouder echtpaar. Vragen ze een tientje omdat de auto kapot zou zijn. Als landgenoten al gaan bedelen in het buitenland...”

Eppo König