Jongens en meisjes apart lesgeven?

Illustraties Cyprian Koscielniak

Hormonendouche

Heleen Crul stelt dat meisjes in allerlei vormen van onderwijs beter zijn dan jongens. Zij zoekt de oorzaak in biologische verschillen: „De vrouwelijke foetus ontwikkelt zich zonder hormonale stimulering. Daardoor verloopt deze rijping harmonieuzer en sneller dan die van de mannelijke.”

Dit is onjuist. Zonder hormonale stimulering ontwikkelt een foetus zich helemaal niet. Bij groei en ontwikkeling zijn verscheidene hormonen betrokken, ook hormonen die niet perse geslachtshormonen zijn. In de schildklier wordt bijvoorbeeld groeihormoon aangemaakt. De naam zegt het al. Geslachtshormonen spelen bovendien een belangrijke rol bij ontwikkeling van beide geslachten. Zonder mannelijke geslachtshormonen geen mannetje en zonder vrouwelijke geen vrouwtje.

Verder stelt Crul dat jongens al vanaf de geboorte een achterstand hebben en dat deze in de puberteit oploopt tot twee jaar. Dit heeft niets te maken met een „biologische en psychologische achterstand”, zoals zij stelt. De achterstand van jongens is een gevolg van de puberteit, niet de oorzaak ervan. Bij meisjes begint de puberteit gewoon gemiddeld twee jaar eerder. De puberteit is een soort hormonendouche die in een vrij korte tijd een grote verandering teweegbrengt. De veranderingen in de puberteit zijn voornamelijk van invloed op het lichaam en op het gedrag. Op die gebieden lopen jongens dan ook gemiddeld twee jaar achter. Op het vlak van intelligentie verandert er echter niets. Van een behaarde piemel of grotere borsten wordt een kind niet slimmer of dommer. Bovendien puberen niet álle meisjes eerder dan álle jongens. Dit kan enorm verschillen per kind. Ik vind de redenen die mevrouw Crul geeft om onderscheid te maken tussen jongens en meisjes in het onderwijs dan ook geen geldige redenen.

Ruben Vorderman

Student biologie, Wageningen

Baat bij doubleren

Jongens doen het op school minder goed dan meisjes. Nu stelt men voor om jongens en meisjes voor talen en wiskunde gescheiden les te geven. Dat zal niet helpen.

De meeste jongens vinden school een verplicht kwaad. Ze komen alleen tot prestaties wanneer de school ze flink achter de broek zit. Het onderwijs moet tegenwoordig echter vóór alles leuk zijn. Daar horen geen leraren bij die hun leerlingen hard laten werken. Wanneer een school eisen stelt aan de leerlingen zullen deze dat voelen als een aanslag op hun vrije tijd. Een leraar die eisen stelt en wel eens lage cijfers geeft, krijgt van de schoolleiding de wind van voren: „Ben jij gek, dit kost leerlingen!”

In het verleden hadden leerlingen vaak baat bij doubleren. Als je nu in een scholengemeenschap niet bevorderd wordt naar atheneum 3, dan ga je naar havo 3. Wanneer men zittenblijven toestaat, zakt de school op de ranglijst en dat wil de leiding niet. Zo verlaten veel leerlingen, vooral jongens, de school met een lager diploma dan waar ze toe in staat zijn. Verspilling van talent.

Schoolboeken van twee generaties geleden waren, naar huidige begrippen, saai. Maar ze waren wel bondig en duidelijk. In wiskundeboeken stonden opgaven die alleen een beroep deden op wiskundig inzicht. Dat was uitdagend want daar moest je vaak stevig op kluiven. Jongens vinden dat prettig, meisjes vinden dat saai. Voor wat vroeger in één dun boek paste zijn tegenwoordig twee dikke boeken met veel plaatjes nodig want dat vinden de leerlingen leuk. Bovendien staan er veel opdrachten in die de leerlingen zelfstandig moeten uitvoeren. Vaak controleren die opdrachten alleen of je het boek wel goed hebt gelezen. Jongens vinden daar niets aan, die willen opdrachten waar iets aan uit te zoeken valt.

Wanneer men jongens en meisjes gescheiden gaat lesgeven zullen de jongens in de meeste gevallen, door de feminisering van het onderwijs, les krijgen van een lerares. Daar schieten ze dus niets mee op.

H.J.IJzer

Apeldoorn

    • Ruben Vorderman