De economie van het zeepje

Al die kleine attenties op hotelkamers lijken wel heel genereus, maar gratis zijn ze natuurlijk niet. Wel heel prettig.

Wat een genot is het toch, al die verzorgingssnuisterijen in hotelbadkamers. Ze staan altijd mooi in het gelid, soms op een speciaal daarvoor gemaakt plateautje, soms op een kunstig gevouwen stukje textiel, meestal met een eenzame bloem ernaast in een sierlijk wastafelvaasje. Shampoo en conditioner (2 in 1 bij goedkopere hotels, apart in de dure), zeep en body lotion. Dat is doorgaans het minimumaanbod.

Hoe duurder het hotel, hoe uitgebreider het assortiment. Douche- en badgel, eau de toilette, mondwater, handcrème en dan graag meerdere setjes, eentje op de wastafel, een bij de douche, een aan de badrand. Ook zijn er droogwaren, zoals kam, tandenborstel/pasta setje, wattenstaafjes, wattenbolletjes, vijl, scheermes met zijn schuim, allemaal chic in hun eigen eenhapsverpakking met het imposante logo van het hotel erop. Ze mogen gelegaliseerd mee naar huis, dus het is een kwestie van de hele handel op dag één in de koffer schuiven, want dag twee worden er weer nieuwe neergezet. Ze zijn gratis en voor niks, met de complimenten van het hotel.

Ja. Tuurlijk. Sinds wanneer delen hotels cadeautjes uit? Niet dus. Natuurlijk zit het allemaal verdisconteerd in de kamerprijs. Net als de gratis sloffen, de Nespressocupjes en theezakjes, de chocolaatjes op het kussen en de complimentary krant aan de deurknop elke ochtend. Als hotels deze extra’s achterwege zouden laten, zou de kamerprijs inderdaad aardig zakken. Maar dat staat zo kaal en ongastvrij. En we zijn er al zo aan gewend dat niemand meer eigen zeep of shampoo mee op reis neemt.

„Het kost ons op jaarbasis ongeveer een ton”, zegt Roberto Payer, directeur van het Amsterdam Hilton hotel. En dan heeft hij het alleen over de cosmeticaspullen. Het Hilton bedient 70.000 kamerwisselingen per jaar, heeft per kamer twee sets staan die bij elke turn down service worden vernieuwd of aangevuld. Het merk is Crabtree & Evelyn.

Het hoofdstedelijke Sofitel The Grand weet het precies: 148.452 euro kosten de cosmeticaspullen op jaarbasis. Als huismerk hebben ze het chique Hermès Eau d’Orange Verte en ook zij vernieuwen het assortiment bij elke turn down. Wie een VIP-gast is, in een suite logeert of een platinum Sofitel- dan wel Legendstatus heeft, vindt geen kleine flesjes op de badkamer, maar grote flacons. Verschil moet er zijn.

Zeepmenu

In het Hilton kunnen soortgelijke gasten kiezen uit een heus zeepmenu (vijf soorten). Ook bij het nieuwe Canal House Hotel (dat een eigen huismerk heeft, Green & Spring) staat alles in gezinsverpakking paraat. En dan begint toch de twijfel: mogen die grote ook mee? Hotel de l’Europe zet het antwoord op een kaartje dat bij de zeep ligt: dit is een Souvenir Soapbox. In de koffer dus. Bij het Canal House doen ze ter verduidelijking een strik om de Hand Cream (cadeautje!) en vermelden bij de andere dat ze bij de receptie kunnen worden gekocht.

Ben je toch beter af in een gewone kamer eigenlijk, want daar is het gewoon graaien geblazen. Of je moet het geluk hebben in de Burj al Arab in Dubai te logeren. Daar staat de complete serie Hermès in tweevoud klaar, een voor hem, een voor haar, in halve literflessen, inclusief parfum, deodorant, body cream, noem maar op, zo’n tien stuks per persoon, en dan nog hetzelfde in de douche en bij het bad.

Zo’n florissant aanbod zal men straks steeds meer gaan aantreffen. Hoteliers zien namelijk een grote toekomst voor de badkamer, die steeds meer zal gaan lijken op een privéspa. Sofitel The Grand spreekt nu al van een Salle de Bien. Ruim baan dus ook voor de amenities, zoals de attenties in hoteljargon heten. Daarbij gaat men niet over een nacht ijs. De directie van het in september te openen Conservatorium hotel in Amsterdam vergadert al weken intensief over welk merk het gaat worden. Uiteindelijk is gekozen voor het exclusieve Kerstin Florian dat de spreuk ‘Outer beauty, inner health’ bezigt, in cleane witte tubes is verpakt, en geurt naar de witte bloesem van de Bitter Orange Tree.

Is het niet slecht voor het milieu dan, al die flesjes? Nee, zeggen de hotels in koor, het is een kwestie van natuurlijke ingrediënten en gerecycled materiaal. De meeste zijn niet getest op dieren en bevatten geen petrochemicaliën. Toch zijn er ecohotels die dat niet genoeg is en over zijn gegaan op aan de muur genagelde flessen, zogenaamde soap suspenders, waar je zeep en/of shampoo uit moet pompen. En dan maar hopen dat het kamermeisje het pompje ook echt goed schoonmaakt. Want mensen doen rare dingen in hotelbadkamers.

De gratis zeepjes werken ook verslavend. Neem musicus/beeldend kunstenaar Gruff Rhys. Hij noemde zijn nieuwste album niet alleen Hotel Shampoo, maar verzamelde de afgelopen vijftien jaar tijdens zijn tours alle shampooflesjes en zeepjes die hij in zijn badkamer vond. Daarvan (hij had inmiddels ruim 700 setjes) bouwde hij een kunstwerk in de vorm van een huis en overnachtte daarin bij wijze van performance tijdens een expositie in een Engelse kunstgalerie (gruffrhys.com). Hij zegt verslaafd te zijn aan badkamerspullen en wil dat er een eind aan komt: „If only to stop freeloaders like me from embarking on stupid art projects.”