Biefstukrauw portret

Een collega slaat de nieuwe LINDA voor me open. „Moet je die foto van Arnon Grunberg zien.” Als iemand binnen de literaire wereld je naar Arnon Grunberg vraagt is het altijd even oppassen. Verhitte discussies liggen op de loer. Ik schat dat 80 procent van alle recensenten hem geweldig vindt. En ik schat dat 80 procent van alle schrijvers hem niet kan uitstaan. Daar zal ergens een causaal verband liggen.

„Hij lijkt zo toch sprekend op die Adje, van de Paul de Leeuw-tvshows?”

Op de foto hangt Grunberg onderuit in een kaal cafetaria, op een ongemakkelijk ogende stoel. Er klopt iets niet in zijn gezicht. Zijn ogen zijn klein, zijn huid lijkt ongewoon strakgetrokken, een beetje als een brandwondenslachtoffer, of een gekke botoxbehandeling.

Waarschijnlijk wilde hij net iets zeggen, opper ik, of at hij iets, toen de foto werd gemaakt.

„Maar wat wil die Dana Lixenberg nou als ze zo’n foto maakt, als ze geen enkel poging doet je er sympathiek, of überhaupt menselijk uit te laten zien?”

De foto is dus gemaakt door Dana Lixenberg, had ik nog niet eens gezien. Dana Lixenberg: een naam die klinkt als een zangeres van een jaren-80-punkbandje. De LINDA maakt er goede sier mee. Niet zo maar een fotografe, dit jaar nog een grote expositie in FOAM. Haar foto’s zijn biefstukrauw vergeleken met de geairbrushte werkelijkheid waar LINDA normaal bekend om staat. Iets verderop staat een serie portretten: Jay-Z die gaapt, Carly Simon die net te breed lacht, Lil’ Kim die eruitziet alsof ze backstage op een pornoset is. Allemaal niet alleen ontdaan van alle glamour, maar ontdaan van elke vorm van charisma.

Goeie recyclebare quote van Norman Mailer (grote Amerikaanse schrijver) over Diane Arbus (grote Amerikaanse fotografe): „Haar een camera geven, is hetzelfde als een kind een handgranaat cadeau doen.”

Op de cover van de LINDA staat Linda. Natuurlijk. Het thema van deze maand is ‘New York’. In haar editorial schrijft ze: ‘New York. Wat een stad. Echt never a dull moment.’ Wat 80 procent van de schrijvers van Linda de Mol vindt, weet ik niet.

Linda stapt op de cover net een yellow cab in, ze draagt een zwarte jurk en heeft een mintgroen handtasje vast op zo’n manier dat je precies het Yves Saint Laurent-logo kunt zien. Blauwe ogen, geen rimpeltje, haar blonde haar is verzorgd losgeföhnd – ze stapt de taxi in als een golden retriever die braaf zijn kennel in loopt.

Waar is Dana Lixenberg als je haar nodig hebt?

    • Joost de Vries