Alles draait om Parzival, rest is bijzaak

Adelinde Cornelissen (32) behaalde gisteren brons met Nederland op de EK dressuur in Rotterdam. In haar kinderjaren was de liefde voor paarden al ontembaar.

Cornelissen op Parzival: "Het is een schrikkerig paard. Er komt heel veel op haar af." Foto NRC, Rien Zilvold rotterdam adelinde cornelissen foto nrc rien zilvold

Adelinde Cornelissen (32) maakt duidelijk onderscheid tussen oorzaak en gevolg. 55.800 euro aan prijzengeld? Het zal wel. Een score van 84,40 procent? Ze zal haar schouders ophalen.

Cornelissen is niet bezig met prijzengeld en statistieken. Nooit geweest ook. Het gaat haar louter om de prestatie van het paard – de oorzaak – en niet om de prijs, want dat noemt ze een gevolg.

De amazone won dit jaar de wereldbeker dressuur in Leipzig, waar ze met haar paard Jerich Parzival de concurrentie ruim vier procent voorbleef. Een knappe prestatie. Maar verwacht op dergelijke momenten geen grootspraak. „Parzival is in topvorm, denk ik”, luidde haar commentaar.

Die bescheidenheid siert haar, zeggen mensen om haar heen. Cornelissen groeide op als dochter van twee onderwijzers, die net zo weinig hadden met roem en status. Dat telde niet in Beilen, een plaats in de provincie Drenthe waar ze opgroeide. Zelf koos Cornelissen ook voor een carrière voor de klas. Engels gaf ze. Maar in 2009, toen de paardensport meer en meer tijd van haar vergde, besloot ze zich volledig op haar sport te concentreren. „Vroeger was ik heel druk”, zegt Cornelissen. „Dan stond ik voor klas, reed ik snel naar huis en kon ik om vijf uur nog net een uurtje paardrijden. Op dat moment ben je zo druk. Dan kun je je sport niet goed doen.”

Drie jaar geleden koos ze volledig voor een topsportloopbaan. Cornelissen verhuisde naar Nijkerk, vlakbij de paardenstal, en ging in zee met bondscoach Sjef Janssen. Hij is de echtgenoot van haar voorgangster Anky van Grunsven, bij hem traint ze dagelijks en volgt ze een fitnessprogramma. „Adelinde en ik verstaan elkaar goed”, zegt Janssen, zittend op een boomstronk in het Kralingse Bos waar de EK dressuur wordt gehouden. „We hebben bij een training aan een paar woorden al genoeg. Ik hoef geen lange epistels voor te dragen.”

Janssen merkte wel dat zijn leerling in het begin moest wennen aan de professionele aanpak. Die liegt er niet om. Amazone ben je van ’s ochtends tot ’s avonds, en niet voor niets hebben veel ruiters de tic voor het slapen gaan nog even te kijken of alles in orde is in de stal. „Je lichaam moet top zijn”, zegt Janssen. „We hebben meer aandacht aan haar eigen lichaam gegeven. Gelukkig heeft Adelinde een enorme intrinsieke motivatie. Ze neemt dingen heel snel op, want ze wil ontzettend graag.”

Janssen vindt dat zijn leerling nog tot dertig procent kan verbeteren. „Dat zegt hij elke keer!” lacht Cornelissen na het horen van deze woorden. „Maar Sjef en ik zijn elke keer verbaasd over de stappen die we nog maken. Je denkt dat je na al die jaren nog details moet verbeteren, maar telkens blijkt dat het nóg grotere sprongen zijn.”

Cornelissen lijkt bezig aan een inhaalslag. Vroeger, als kind, kwam ze voor het eerst in aanraking met paarden toen haar ouders voor huifkarcentrum ‘Rij mar an’ een aantal shetlandpony’s lieten verzorgen door hun kinderen. De liefde voor paarden was direct ontembaar. Maar ja, een carrière in de paardensport? De Drentse was geen rijkeluiskind. En zonder geld, zonder sponsors en zonder grote vrachtwagen werd je kansloos geacht. Simpel.

De redding kwam uit Toronto, waar Cornelissen het aangename met het nuttige verenigde: ze leerde de Engelse taal en kon tevens werken met paarden. Terug in Nederland kreeg ze te maken met haar paard Parzival, die bij één van de eerste ontmoetingen direct de arm van Cornelissen brak. „Het is een schrikkerig paard dat soms benauwd raakt. Er komt heel veel op haar af.”

Janssen spreekt met lof over de combinatie. Hij zegt: „Schumacher wint ook geen race zonder Ferrari.” Parzival is ondanks de valse start een betrouwbaar paard gebleken, dat met zorg wordt behandeld door de hele familie Cornelissen. Zowel haar vader, moeder, broer als vriend is nauw betrokken bij de paardensport. Janssen: „Adelinde is heel gebiologeerd en gepassioneerd met haar sport bezig. Ik vind dat mooi om te zien. Het is ook de enige manier om succesvol te zijn. Ik heb dat van nabij meegemaakt met Anky.” Jacob Melissen, vaste volger van de paardensport, vindt de concentratie van Cornelissen mooi. „Ze kan zich ontzettend goed focussen. Tijdens wedstrijden kan ze alles uitschakelen. Alsof de omgeving om haar heen verdwijnt en ze alleen met het paard is.”

Daar doet ze het allemaal voor, zegt Cornelissen, staand voor de stal met een hippe zonnebril. Op de achtergrond is haar moeder bezig met de verzorging. De oorzaak is het mooiste, vindt ze. Pas daarna komt het gevolg. „Ik ben elke dag bezig om beter te worden. Ik wil het maximale uit mijn sport halen.”

    • Jan Cees Butter