De recensenten gaan op Lowlands naar...

Hester Carvalho

Smith Westerns Rockband uit Chicago speelt compacte nummers met solo’s als straaljagers en een grote melodieuze variatie. Het beste liedje van hun tweede cd Dye It Blonde is het orkestrale All Die Young. Spil van Smith Westerns zijn zanger-gitarist Cullen Omori (20) en broer Cameron Omori (19) op bas. Ga het zien, zolang ze nog jong zijn.

Boef & De Gelogeerde Aap Boef maakt de beats, de Gelogeerde Aap rijmt de woorden en laat ze ratelen als een gebroken parelsnoer. De onderaards diepe klankbrouwsels van Boef & de Gelogeerde Aap verwijzen naar dubstep, door de nerveus tikkende, synthetische drumgeluiden. Ze komen uit Tilburg.

Suuns Prog-rock uit Montreal. Cd Zeroes QC is een wonder van beheerste elektronica en ritmische zangpartijen, soms doorkruist door een briesende saxofoon of gitaareruptie. Live zo hard en strak gemusiceerd, dat het de tanden uit de mond rammelt.

En vooral niet naar: Lykke Li. Laat de sensatie van haar indrukwekkend tweede cd, Wounded Rhymes, niet verpesten door de live versie. Zoals onlangs bij een Nederlands optreden te zien was, laat de Zweedse Lykke Li haar podium decoreren met allerhande etalagemateriaal dat wappert en wuift, tussen de in monochroom zwart geklede muzikanten door. Alsof je in een modeshoot beland bent.

Amanda Kuyper

The Roots Met de onvolprezen drummer Questlove voorop, mengen The Roots hun hiphop met funk, soul, rock en ja, ook jazz. De lenige lyrics van rapper Black Thought hebben veelal een serieuze inhoud gewijd aan sociale misstanden. Maar het zijn vooral de warmbloedige en ingenieuze grooves van dit collectief die overal en altijd binnenkomen.

Nationaal Jeugd Jazz Orkest o.l.v. Benjamin Herman Een lekkere vreemde jazzeend op het festival en dús juist leuk. Het Orkest is uitgegroeid tot een kweekvijver van talent, met twee aanstormende solisten in de voorhoede: saxofonist Ben van Gelder en gitarist Reinier Baas.

Amon Tobin De Braziliaan Amon Tobin laat met zijn ritmische soundscapes boordevol unieke samples van veldopnames zijn tijdgenoten ver achter zich. Niet alleen bracht hij door het verknippen en versmelten van sounds de jazz naar de toekomst. Hij heeft ook opzwepende dansmuziek klaar staan. In zijn nieuwste project verbindt hij zijn vervreemdende geluiden ook aan beelden.

En vooral niet naar: Agnes Obél. Genoeg van pianomeisje met noten als sneeuwvlokjes en in slaap wiegende liedjes.

Jan Vollaard

Le Butcherettes Mexicaanse garagerock met de pittige schreeuwer Teri Gender Bender. The Cramps ontmoeten de Yeah Yeah Yeahs in een draaikolk van tequila.

Conny Janssen Danst met ‘Zout’ Dans en popmuziek kwamen nog nooit eerder zo effectief samen, met Anne Soldaat als de gitaarheld die heftig en teder uit de hoek kan komen.

Noah & the Whale Bij gebrek aan Mumford & Sons, the next best thing met folky popmuziek waarin synthesizer en de onontkoombare meezingmelodie niet worden gemeden.

En vooral niet naar: Selah Sue. Liet haar muziek tijdens legio festivaloptredens verwateren tot gezapige nepreggae met aanstellerige zang.

Yaël Vinckx

Warpaint Omdat de jonge vrouwen met hun dromerige pop op Glastonbury de zon lieten doorbreken.

James Blake Omdat ik geen genoeg kan krijgen van zijn Antony-achtige stem en zijn duistere beats.

Agnes Obél Omdat ik alle optredens van deze intrigerende vrouw eerder dit jaar heb gemist.

En vooral niet naar: muzikanten met baarden. Omdat ik het even heb gehad met de zielepijn van Fleet Foxes en andere watjes.