Van Rompuy naar voren schuiven is veilige optie

Een ‘echte economische regering’ van Europa moet Herman Van Rompuy gaan leiden, vinden Angela Merkel en Nicolas Sarkozy. Wat dat inhoudt, is onduidelijk. Parijs en Berlijn dicteren hun ritme.

De Eurozone krijgt een „echte economische regering” – dixit Nicolas Sarkozy – en aan het hoofd ervan staat Herman Van Rompuy. De 63-jarige econoom uit Etterbeek, België, ook al voorzitter van de Europese Raad, blijkt steeds weer de favoriete optie te zijn wanneer de leiders van Frankrijk en Duitsland op zoek zijn naar personeel voor nieuwe Europese verbanden.

Sluipenderwijs krijgt de discrete Vlaming op het oog een sleutelpositie in een Europese Unie die snel verandert, door de schuldencrisis in de eurozone. Het ligt voor de hand dat de regeringen in de eurolanden straks bij het maken van begrotingsplannen evenzeer rekening moeten houden met Van Rompuy als met het draagvlak in hun nationale parlementen.

Maar Van Rompuy heeft in zijn nieuwe rol te maken met nog veel onbekende grootheden: hoe ‘echt’ en hoe ‘regeringsachtig’ zal zijn economische rol in Europa in de praktijk kunnen zijn?

De Duitse bondskanselier Angela Merkel en de Franse president Nicolas Sarkozy hebben gisteren in elk geval met hun duotop in Parijs laten zien welke kant ze opwillen.

Voorbij lijkt de tijd van lange institutionele processen die gemeenschappelijke structuren als de Europese Commissie en het Europees Parlement versterken. De leiders van de belangrijkste eurolanden geven het ritme aan: praktisch naar elkaar toegroeien. Maar wel zonder hun eigen machtspositie op te geven.

Immers, Van Rompuy heeft zich sinds vorig jaar bewezen als hun loyale zetbaas. Voorzitter José Manuel Barroso van de Europese Commissie, is in hun ogen een onvoorspelbaar opererende en een tikkeltje emotionele Portugees. Hij moet bovendien rekening houden met alle 27 landen van de EU. Van Rompuy werkt discreet in harmonie met Berlijn en Parijs. Bovendien kunnen de lidstaten van hem een kalmerende werking verwachten.

Hij heeft een aura van economische competentie. „Als er iemand opgewonden raakt van komma’s en procenten, is hij het”, zei econoom Hendrik De Vos in deze krant.

Van Rompuy is ook de veilige optie. Sarkozy en Merkel wisten gisteren op voorhand dat ze geen doorbraak konden presenteren van de orde van, bijvoorbeeld, gezamenlijke euro-obligaties. Sarkozy noemde die wel „een goed eindpunt” van deze fase van integratie, maar in de wetenschap dat ze in Duitsland te politiek beladen zijn.

Van Rompuys nieuwe rol zat er al een tijdje aan te komen. Merkel spartelde nog lang tegen, maar ook zij noemde Van Rompuy vanmorgen zonder omwegen aanvoerder van een „economische regering” van de Eurozone – al laat ze Sarkozy’s kwalificatie „echte” weg.

Groot verliezer is de Luxemburgse premier Jean-Claude Juncker, die de vergaderingen van de ministers van Financiën in de eurozone leidt. Zijn positie staat al langer ter discussie – hij maakt niet alleen een vermoeide indruk tijdens vergaderingen in Brussel, maar onderhoudt ook al jaren een gespannen relatie met Sarkozy. De naam van de Luxemburger wordt niet genoemd in een brief van Sarkozy en Merkel aan Van Rompuy vanochtend, waarin Van Rompuy wordt uitgenodigd de ‘regering’ van eurolanden te gaan leiden.

In het nieuws: pagina 4,5 en 6

    • René Moerland