Met pek en veren uit City verbannen

Hedgefondsmanager Michiel Visser is in Londen veroordeeld voor misleiding en marktmanipulatie. Hij kreeg de hoogste boete ooit.

Naam: Michiel Visser. Verblijfplaats: onbekend. Status: bij verstek veroordeeld met de hoogste persoonlijke boete ooit in de financiële sector van Londen. Conclusie: verbannen uit de Londense City.

Het Upper Tribunal, de hoogste gerechtelijke instantie voor het Britse bestuursrecht, gaf vorige week een boete van 2 miljoen pond (2,3 miljoen euro) aan voormalig hedgefondsmanager Michiel Visser voor het misleiden van beleggers en marktmanipulatie. Dat maakte de Britse financiële toezichthouder FSA maandag bekend. Deze toezichthouder legde vorig jaar maart dezelfde straf op. Hiertegen had Visser hoger beroep aangetekend.

Visser, een voormalige vermogensbeheerder bij ABN Amro Asset Management, zette eind 2002 in Londen een eigen hedgefonds op. Hij opende een bescheiden kantoor in de oude City, maar liet zijn Mercurius Capital Management officieel registreren op de Kaaiman Eilanden. Met zes man personeel wist Visser in een paar jaar tijd 35 miljoen euro aan belegd vermogen te verzamelen. Zijn clientèle, waaronder een aantal rijke Nederlanders, stelde hij een rendement van minimaal 25 procent per jaar in het vooruitzicht. Al na vijf jaar kwam er een streep door die ambitie. Begin 2008 vroeg Visser zelf het faillissement van zijn fonds aan. Beleggers hebben volgens het vonnis van vorige week geen cent teruggezien .

Volgens de rechter kwam de ondergang van Mercurius niet door de financiële crisis van 2007 en 2008, maar door Vissers eigen „roekeloze” beleggingsbeslissingen, die hij „doelbewust en herhaaldelijk” nam. Zo nam Mercurius veel grotere aandelenposities in dan de voorgeschreven maximale 30 procent per investering. Een aantal belangen waren in obscure Amerikaanse fondsen op de incourante aandelenmarkt die nauwelijks onder toezicht staan, waaronder olie- en gaswinner NT Energy. Middels extra aankopen, buiten het zicht van zijn beleggers, wist Visser de koers van deze aandelen kunstmatig op te krikken. Doel daarvan was om een veel hogere waarde van de portefeuille aan zijn beleggers te kunnen rapporteren. Onder deze omstandigheden wist Visser in het najaar van 2007, in de laatste maanden van het fonds, nog eens 8 miljoen euro op te halen.

De Britse rechters kwalificeren het handelen van Visser als „het ergste dat we ooit voorbij hebben zien komen”.

In juli 2008 was de beleggingswebsite Inveztor.nl de schimmige ondergang van Mercurius al op het spoor. In een reactie zei Visser destijds te betreuren dat de vele vragen over het faillissement van zijn fonds „een sfeer van manipulatie” hadden oproepen. Daar was volgens hem geen sprake van.

Tijdens het onderzoek van de Britse beurswaakhond FSA had Visser nog verweer gevoerd, maar tijdens de behandeling van het hoger beroep was hij niet komen opdagen. Hij had het Upper Tribunal laten weten de zaak niet te kunnen bijwonen wegens ziekte. Hij zat in Nederland. Zijn advocaten zouden hem hebben verlaten, beweerde hij, omdat hij hun rekeningen niet kon betalen.

Een collega-directeur van Visser bij Mercurius kreeg een boete opgelegd van 100.000 euro. Naast de 2 miljoen die Visser moet betalen, kreeg hij nog een straf: hij mag nooit meer een functie bekleden in de de Britse financiële sector.

    • Philip de Witt Wijnen