Zal de oude Tiger ooit terugkeren?

Tiger Woods stuntelde in het PGA Championship, de laatste golfmajor van het jaar – hij haalde niet eens de cut.

Zelf houdt de voormalige golfkampioen de moed erin.

Tiger Woods of the U.S. takes a drop after hitting into the water off of the 11th green during the second round of the 93rd PGA Championship golf tournament at the Atlanta Athletic Club in Johns Creek, Georgia, August 12, 2011. REUTERS/Hans Deryk (UNITED STATES - Tags: SPORT GOLF) REUTERS

Het was pijnlijk om Tiger Woods te zien aanmodderen op de Atlanta Athletic Club. Vloog zijn bal niet in een bunker (in totaal 22 keer), dan verdween zijn bal wel in een waterhindernis (vier keer). Met een score van +10, tien slagen boven het baangemiddelde, viel in de vierde en laatste major van het jaar het doek voor Woods al na twee ronden.

Vier Amerikaanse clubpro’s, mannen die het overgrote deel van hun tijd besteden aan lesgeven en al apetrots waren dat ze in het PGA Championship mochten meespelen, scoorden beter dan de veertienvoudig majorwinnaar. Het was pas de vierde keer dat Woods in een major het weekend niet haalde.

In 1996 miste hij de cut in The Masters, maar toen was hij een twintigjarige amateur. Bij de US Open van 2006, kort na de dood van zijn vader, bleek hij emotioneel niet in staat topgolf te spelen. En in 2009 lag hij er na 36 holes uit in het Brits Open omdat, zo wil althans het verhaal, zijn inmiddels ex-vrouw Elin onverwacht en vooral boos opdook in Schotland om haar man te confronteren met geruchten over een buitenechtelijke affaire. Vier maanden later wist de hele wereld dat Woods er een trits minnaressen op nahield.

We zijn bijna twee jaar verder. Een golftoernooi heeft de eens ongenaakbare golfer sindsdien niet meer gewonnen. Hij is afgegleden naar de 33ste plaats op de wereldranglijst. Aan de vrije val lijkt geen einde te komen. Met iedere bal die in het water verdwijnt, met iedere korte putt die een wanhopig kijkende Woods naast de hole schuift, wordt het gevoel sterker dat het onmogelijk geachte waar zou kunnen zijn: Woods heeft zijn beste tijd gehad als golfer.

Afgelopen week in Atlanta sloeg Woods vanachter een boom een verbluffende slag die met een enorme curve op de green landde, zo’n slag waarop hij een patent had. „He is back!” gilde een toeschouwer in een tv-camera. In de schreeuw zat vooral verlangen, verlangen naar de Tiger van weleer. Wat was het mooi om Woods in volle glorie ballen te zien slaan die golffans nooit voor mogelijk hadden gehouden. Zozeer lieten ze zich meeslepen dat ze nu niet kunnen accepteren dat Woods wellicht nooit meer terugkeert aan de top.

Als hij aan de start verschijnt van een toernooi rekenen de liefhebbers op wonderen, nog steeds. De man die 623 weken de wereldranglijst aanvoerde houdt dat gevoel mede in stand. De week voor het PGA Championship maakte hij na tien weken afwezigheid zijn rentree in de Bridgestone Invitational. Hij had nauwelijks kunnen trainen.

Na een tegenvallende tweede ronde merkte een verslaggever op dat „andere golfers na een blessure ook problemen…” Voor de man zijn zin kon afmaken zei Woods met een strenge blik: „Ik ben niet zoals andere golfers.’’ Helaas speelt The Chosen One nu wel als veel andere golfers. Erger, flink wat golfers spelen stukken beter. Woods komt wedstrijdritme tekort. Het PGA Championship was pas zijn negende toernooi dit jaar, inclusief het Players Championship in mei waarin hij na negen holes geblesseerd moest afhaken. Veel toernooien zullen er deze jaargang niet bij komen. Hij zal waarschijnlijk pas in november in het Australian Open weer spelen. „Dat is het positieve van dit alles, ik kan veel oefenen en aan mijn swing gaan werken”, hield Woods de moed erin. „Ik ben eindelijk weer helemaal fit. Voor het eerst in jaren kan ik pijnvrij spelen en trainen.”

Woods, 35 jaar inmiddels, is vier keer aan zijn linkerknie geopereerd. Zijn achillespees bezorgt hem ook al lange tijd last. Vanaf het moment dat Woods als klein kind op zijn benen kon staan heeft hij gestimuleerd door zijn vader golfballen geslagen. Is hij nu, na 71 toernooizeges op de PGA Tour, fysiek op? Van Woods zelf word je niets wijzer. Vragen van journalisten beantwoordt hij al jaren met loze kreten. Op de golfbaan kan hij zich niet verschuilen. De zoon van een commando in het leger oogt mentaal steeds kwetsbaarder. Wat eens zijn grote kracht was, lijkt nu zijn zwakte. Hulpeloos en vertwijfeld liep Woods er afgelopen week bij toen op de Atlanta Athletic Club zijn ballen weer alle kanten opvlogen.

Duidelijk was dat de gevallen superster een ding wilde: weg hier, terug naar zijn 55 miljoen dollar kostende huis in Jupiter, Florida, ontworpen naar de voorkeuren van zijn Zweedse ex-vrouw. Is Woods er eenzaam? Kwijnt hij zonder vrouw en kinderen weg in dat moderne kasteel? Om te trainen hoeft Woods zijn terrein niet af. Hij heeft bij zijn huis oefenfaciliteiten laten aanleggen waar iedere golfclub jaloers op is. Nog altijd zegt Woods er zeker van te zijn dat hij het record van achttien majorzeges van Jack Nicklaus gaat verbeteren. Maar wie gelooft Woods nu nog?

    • Gerard Louter