Ik tekende alles, zo’n type ben ik wel

Als verslaafde heb je zo je gewoontes, zo haal ik al jaren mijn rookspullen bij ‘Sigarettenspeciaalzaak Van Wou’. De band klant-dealer liep danig uit de hand, zo mag ik op zonnige dagen in de tuin achter de winkel zitten.

Wat er in haar gevaren was weet ik niet, maar plotseling begon eigenaresse Nancy aan een carrière als dierenactivist. Op de toonbank tussen het snoep en de aanstekers verschenen petities, die vaste klanten geacht werden te tekenen. Tegen het gebruik van dieren in het circus, tegen nertsenfokkerijen, tegen het doodslaan van zeehonden, dat soort dingen.

Ik tekende alles, zo’n type ben ik wel: in mijn directe omgeving houd ik ze het liefst allemaal te vriend.

Het was niet genoeg.

Op een dag werd me gevraagd een stuk te schrijven over een actie van Bont voor Dieren, ze organiseerden een bewustwordingsactie tegen ‘de bontkraag’, een modeverschijnsel onder middelbare scholieren. Binnen de organisatie had Nancy hoog over me opgegeven, dus het moest eigenlijk.

Ik, sul, zei meteen ‘ja’.

Met de directrice van Bont voor Dieren, een mevrouw met rood haar en een streng brilletje, en
actrice Georgina Verbaan bezocht ik een school in Amsterdam. Ze hadden gasmaskers meegenomen om duidelijk te maken hoe zo’n bontkraag gemaakt wordt. Georgina las een verhaal voor over een nertsenfokkerij, het heette ‘door de hel’ en op een groot scherm verscheen – speciaal voor de jongens – de dierenactivist Patrick Kluivert. Die zei: „Door het dragen van een bontkraag veroorzaak je ernstig dierenleed.”

Ik schreef daar een stukje over dat qua toon niet goed viel in Sigarettenspeciaalzaak Van Wou, aan dergelijke publiciteit hadden ze niks!

Ik beloofde beterschap.

Er diende zich een nieuwe kans aan. Nancy was inmiddels iets hoogs binnen de Orka Coalitie en vorige week was er een kort geding tegen het Dolfinarium in Harderwijk. Het ging over orka Morgan, een dier dat al een jaar in het Dolfinarium verbleef en onmiddellijk moest worden vrijgelaten!

Nancy overstelpte me met achtergrondmateriaal, er zat zelfs een plattegrond van het Dolfinarium bij.
Ik beloofde weer m’n best te doen, maar op de dag der dagen versliep ik me.

Om het allemaal goed te maken vond ik mezelf dit weekend terug in het Dolfinarium te Harderwijk. Ik stond bij ‘de tank’, een miniaquarium waarin orka Morgan z’n rondjes zwemt. Ik kon niet zien of ie gelukkig was, dat is moeilijk bij orka’s, maar die ‘tank’ was te klein, dat was duidelijk.

Dus ik hoop dat het Dolfinarium snel bij zinnen komt, dat ze orka Morgan naar een groter bassin verplaatsen of beter nog: vrij laten in de zee, met of zonder familie – dat maakt me niet uit. Zodat ik weer gewoon boodschappen kan doen bij mijn favoriete sigarettenspeciaalzaak.

Een pakje Drum Select graag, met Rizla-rood.

    • Marcel van Roosmalen