Zonder gedoe

Ik zag de gezichten van de spelers van Ajax toen ze het veld in de Amsterdam Arena opliepen. Totale ontspanning. Zin in een potje voetbal. De touch of arrogance van een kampioen. Het was vanaf de eerste minuut een spel tussen kat en muis.

Ajax stond gisterenmiddag niet alleen op het veld, Ajax zat ook op de tribune.

Na vier minuten spelen stroopte de camera tijdens Ajax-Heerenveen de tribunes af. Daar zat Edgar Davids, naast Danny Blind. Davids had een pak aan en een mooie, lichte bril. Scherp als een mes. Hij is sinds kort lid van de Raad van Commissarissen van Ajax.

Ik keek even op Twitter naar de laatste meldingen van Davids. Er stond een zinnetje, een heel kort zinnetje, van een dag geleden: With JC.

Davids was met zeven andere Ajax-mannen op bezoek geweest bij Johan Cruijff in Barcelona. De groep moest JC binnenboord zien te houden. Hij kon toch niet de revolutie gestart hebben en vervolgens met stille trom zijn vertrekken?

Cruijff wilde voor het gesprek niet naar Amsterdam afreizen. Hij wilde eigenlijk helemaal niets doen. „In augustus gaat alles bij mij op slot, dan maak ik geen enkele afspraak.”

Typisch Cruijff.

Augustus is een belangrijke maand. De speelstijl wordt fijngeslepen in oefenwedstrijden, op de transfermarkt gaan spelers van hand tot hand. Ondertussen loopt Cruijff in korte mouwen een rondje door Barcelona.

De nieuwe spits van Ajax, Kolbeinn Sigthórsson, maakte gistermiddag handig gebruik van zijn sterke lichaam, Toby Alderweireld toonde de grote schoonheid van de wreeftrap, Vurnon Anita kon weer niet met de besten mee en het Oost-Duitse kapsel van Theo Janssen was een ode aan de val van de Berlijnse Muur.

Langs de kant zat trainer Frank de Boer. Op het gemak. Hij houdt niet van vergaderen, en al helemaal niet met zijn achten. De Boer zet elf spelers in het veld, geeft ze een paar tips en kijkt toe. Toen de bestuurlijke chaos bij Ajax vorig seizoen het grootst was, behaalde zijn team het landskampioenschap.

Het mooie aan voetbal is de eenvoud van het spel. Zonder gedoe van buitenaf. Trainers en bestuurders, dat is als aanhangend water bij gewassen sla: het sijpelt vanzelf weg.

Iedereen herinnert zich een geniale omhaal, niemand onthoudt een vergadering.

„Cruijff blijft”, kopte de krant AD Sportwereld in het weekend. Ik denk dat Cruijff niet blijft. Maar maakt het uit voor Ajax? Nee, dat niet.

In mijn jeugd hadden we op de voetbalclub maar één bestuurder: voorzitter meneer Klamer. Hij stond vaak langs de kant van het veld. Een slanke man, vriendelijk gezicht, hoedje op als het koud was. Een Rotterdamse uitgave van Simon Carmiggelt. Hij was vooral aardig. Geen idee of hij zelf ooit gevoetbald had. Geen idee wat hij uitvoerde. Wat deed het ertoe, de sfeer was goed.

Je zal maar bobo zijn bij een beursgenoteerde club. Op de springerige bal en die eigenwijze spelers heb je geen enkele invloed. Ver verwijderd van vergadertafels bepalen zij het verloop van de wedstrijd. Uitslagen in de bestuurskamer doen er uiteindelijk nauwelijks toe.

Ajax wint van Heerenveen met 5-1. Simpeler kan het niet. Ik heb er Edgar, Keje, Danny, Steven, Paul, Sjakie en de rest van de Ajax-mannen op de tribune echt niet voor nodig.

En JC?

Hij keek toe vanuit Barcelona en zag dat het goed was.

    • Wilfried de Jong