Wat zijn sektes eigenlijk?

In feite begint vrijwel iedere grote godsdienst als sekte: een groep mensen met ongewone opvattingen, die zich afsluit van de buitenwereld. Als de toeloop groter wordt is die isolatie meestal moeilijk vol te houden. Het belangrijkste kenmerk is dat religieuze sekten de banden met de buitenwereld bewust doorsnijden en bij de leden sterke verlatingsangst oproepen. Ze vervallen daardoor gemakkelijk in extreem gedrag, ook al omdat vrijwel altijd de weg naar verlossing uitsluitend verloopt via de profeet: de sekteleider die zijn macht ongecontroleerd en ongeremd kan uitoefenen.

Hoeveel sektes er op de wereld bestaan, is niet te zeggen. De grootste sekte in Nederland wordt gevormd door de Jehova’s Getuigen, met ruim 30.000 volgelingen. Andere bekende sekten zijn de wereldwijde Scientology, de kleine groep van Lou de Palingboer in Muiden (in de jaren 60), de Unification Church van de Koreaanse dominee Sun Myung Moon, de People’s Temple, en nog vele anderen. Deze genootschappen noemen zichzelf vrijwel nooit sekte, vanwege de negatieve connotatie. En ook al dwong de leider van de People’s Tempel Jim Jones in 1978 zijn volgelingen collectief zelfmoord te plegen, sekten zijn niet in alle gevallen gevaarlijk; het hoeft niet per definitie mis te gaan binnen de eigen ‘heilige’ groep.