Over sociaal-democratie en Van Agt

Ik heb geen behoefte aan verdere polarisatie en aan wederzijdse verkettering

De directeur van de Teldersstichting, Patrick van Schie, vindt dat de oorlogstaal waarvan Geert Wilders zich bedient zich goed laat vergelijken met het jargon waarmee de sociaal-democratie en de vakbeweging hun strijd hebben verwoord (Opinie, 4 augustus). Hij wil blijkbaar niet inzien dat het vocabulaire wel gelijk mag zijn, maar dat de context een andere is.

De sociaal-democratie heeft gestreden voor gelijkberechting. Dit was een strijd van machtelozen tegen het establishment. De strijd van Wilders is een strijd tegen de identiteit van een minderheid, die sociaal-economisch behoort tot de meest kwetsbaren in de samenleving. De sociaal-democratie maakte duidelijk wat haar doelen waren, zoals de achturige werkdag. De PVV laat in het ongewisse hoe zij de strijd tegen het islamofascisme concreet wil maken.

Als Van Schie tot een inhoudelijk debat oproept, zou ik graag van hem willen weten hoe het wetenschappelijk instituut van de partij van onze minister-president hierover denkt. Dit legt Van Schie niet uit. Hij zet zich af tegen ‘links’ , zonder duidelijk te maken welke alternatieven hij verkiest.

Dit is een gemiste kans. Met alle uitdagingen waarvoor Nederland staat, heb ik geen behoefte aan verdere polarisatie en aan wederzijdse verkettering – wel aan dat inhoudelijke debat dat Van Schie ons voorhoudt, maar ons toch niet blijkt te gunnen.

Joost Dirkzwager

Zoetermeer

Geen samenwerking tussen Duisenberg en Van Agt

Er is heel veel aanleiding om Gretta Duisenberg en Dries van Agt te vragen om zich te verantwoorden voor de aanslagen op Joodse burgers in Israël. Zij wijzen Palestijnse terreur niet af, maar tonen hiervoor alle begrip – aldus Patrick van Schie.

Tussen Duisenberg en Van Agt bestaat geen enkele vorm van organisatorische of publicitaire samenwerking. Waarom worden hun namen dan toch steeds zo gemakzuchtig en onwelwillend aan elkaar verbonden? Omdat het overtuigender staat om hen als duo in de verbale beklaagdenbank te zetten, zelfs als zij niets met elkaar van doen hebben?

Zijn zij medeverantwoordelijk? Welke aanslagpleger van Palestijnse huize heeft zich ooit beroepen op ‘Duisenberg en Van Agt’? „Alle begrip” voor Palestijnse terreur? Wat wil Van Schie dan? Dat de zelfmoordaanslagen verfoeilijk worden genoemd, ellendig, hoe dan ook misdadig, moorddadig of een gruweldaad misschien? Van Agt bezigt in zijn boek over het Israëlisch-Palestijnse conflict al deze kwalificaties. Ook schrijft hij „dat het geen twijfel lijdt dat Israël het recht heeft zich tegen bedreigingen te weer te stellen”. Inderdaad, ‘alle begrip’ van Van Agt voor Palestijnse terreur, namelijk dat deze totaal verwerpelijk is.

Welke bijdrage, daarentegen, levert het naadloos op de Israëlische agenda geënte, Nederlandse buitenlandbeleid onder leiding van minister Rosenthal (Buitenlandse Zaken, VVD) aan het laten ophouden van het jarenlange en onophoudelijke geweld van Israël tegen de Palestijnen? Ik zie alle aanleiding om ‘Rosenthal en Van Schie’ daarvoor medeverantwoordelijk te houden. Zij wekken de schijn dat ze ‘alle begrip’ tonen voor die staatsterreur.

Jaap Hamburger

Bestuurslid The Rights Forum

Waren die RAF-slachtoffers dan geen onschuldigen?

Dr. Henk Smeijsters noemt het artikel van Hubert Smeets over de Noorse tragedie geschiedvervalsing. Smeets zou linkse en rechtse radicalen over één kam scheren (Opinie & Debat, 6 augustus). Smeijsters stelt dat de Duitse RAF geen onschuldige jonge mensen vermoordde, maar politieke kopstukken die werden verondersteld de onderdrukkende staat te symboliseren. Waren die kopstukken dus geen onschuldige mensen?

Hij vindt het fout om bij het vergelijken van middelen de doelen buiten beschouwing te laten. In een rechtsstaat – en Smeijsters zal toch niet ontkennen dat Duitsland naar algemeen geldende maatstaven ten tijde van de RAF een rechtsstaat was – zijn bepaalde middelen evenwel altijd ontoelaatbaar, ongeacht het doel. Zij mogen en moeten altijd over dezelfde – afwijzende – kam worden geschoren.

Het verwijt aan Smeets is dus onterecht.

A.L. de Werker Groningen