Londonstani

De rellen in Londen deden me denken aan de roman Londonstani, van Gautam Malkani, over een Aziatische gang in multicultureel Londen. De roman is gesitueerd in Hounslow, een Aziatische buitenwijk in West-Londen, gekscherend door de auteur aangeduid als de ‘parkeerplaats’ van de succesvolle blanke Londenaar. Het opent met een bloederige scène. Hardjit, een Britse Sikh die alles van de autochtonen veracht, slaat de blanke Daniel in elkaar terwijl Hardjits gangleden toekijken. Daniel zou Hardjit paki hebben genoemd, een scheldnaam die gebruikt wordt tegen migranten uit de voormalige Britse koloniën. Waar het slachtoffer van geweld toen de kleurling was, is het nu de blanke. Erger evenwel is dat Daniel het woord paki niet eens heeft gebruikt. Nog erger is dat een lid van Hardjits gang dat weet. Toch schiet hij Daniel niet te hulp. Daniel is nu eenmaal blank. En de blanken laat je links liggen. Je tot hen bekennen is je eer te na.

Is dit puur racisme? Malkani dwingt ons verder te kijken. Naar een nieuwe fenomeen in de Britse steden, actueel gezien de rellen van het moment: een arrogant zelfvertrouwen van de jongere uit de marges. Deze jongere slaagde niet bij de lords and ladies. Al deed hij zijn best en had een baan, hij werd toch gezien als inferieur. Hij werd zelfs als crimineel bejegend op straat. Als hij al aandacht kreeg van de politici was dat alleen om hun eigen politiek gewin. Dus keerde de jongere de gevestigde orde de rug toe. Meestal was er geen werk en in een baan voelde hij zich niet thuis. Dus hing hij maar wat rond. Zijn ouders zeiden niets. Die hadden geen echt contact met hem. En de politiek negeerde hem als er geen verkiezingen waren. Toch verlangde hij naar erkenning. En dat vond hij op straat. Alles is er te koop. Mode, gadgets, meisjes, erkenning. Op straat ging het hem goed af. Daar werd hij de baas. En dat liet hij de afgelopen dagen merken.

Illustratief was het beeld van een Maleisische student, gewond geraakt tijdens de rellen. Enkele straatjongeren deden alsof ze hem hielpen, maar beroofden hem. Zie YouTube: London Riots – Malaysian student mugged.

‘Ziek’ noemde premier Cameron het incident. Dat was het ook. Maar zo’n veroordeling komt uit een normen- en waardenstelsel dat deze jongerenniet delen. Zij gaven de student te kennen: op jouw universiteit, in jouw internationale carrière, in jouw normen- en waardenstelsel horen wij niet en worden wij gestraft. Hier op straat hoor jij niet en word jij gestraft.

Boeiende elementen voor het wij-zij-debat. De politieke en intellectuele elite zal weer eens wat te bespreken hebben. Maar wat nu keihard nodig is, is actie.

    • Naema Tahir