Balen reigers als ze niets vangen?

Als een reiger na uren vissen nog steeds niets heeft verschalkt, baalt hij dan? Dat vraagt Luc Wesselman uit Amersfoort. En: als hij beet heeft, is hij dan euforisch?

„Een mens denkt al snel dat het ontzettend frustrerend moet zijn voor een reiger om de hele dag naar het water turen”, zegt Joost van Bruggen van SOVON Vogelonderzoek Nederland. „Antropomorfisme, heet dat: menselijke eigenschappen toeschrijven aan dieren. Maar in de koppen van vogels gaat het er heel anders aan toe.” Een blauwe reiger – daar doelde Luc Wesselman waarschijnlijk op – schreeuwt het niet uit van frustratie. Integendeel: er zijn waarnemingen van reigers die bij bevroren water net zo lang bleven wachten op vis tot ze er letterlijk dood bij neervielen.

En euforie? Volgens Kees Moeliker, conservator van het Natuurhistorisch Museum Rotterdam, krijgt een reiger wel een prikkel als de maag vol is; net als de mens na het eten van een paar boterhammen. „Je zou dat verzadiging kunnen noemen.” Moeliker pakt het Handbuch der Vögel Mitteleuropas erbij. Daarin staat dat een blauwe reiger per dag minimaal zo’n 300 gram voedsel nodig heeft. „De meeste vissen die reigers vangen zitten qua maat tussen de 10 en 16 centimeter. Een stuk of drie, vier visjes van dat formaat moeten ze wel vangen om aan hun dagelijkse voedselbehoefte te komen.”

Reigers weten waar het goed eten is. Van Bruggen: „Bij mij in Arnhem heb je een vrij grote blauwe reigerkolonie in stadspark Sonsbeek. Die vliegen gericht naar een moerasgebied buiten de stad, waar kikkers zijn.”

Er staat dus niet alleen vis op de kaart, maar eigenlijk alles wat door hun keel past: padden, mollen, ratten, jonge eendjes en meerkoeten. Op YouTube staan filmpjes van reigers die een konijntje of eekhoorn eten.

Nederland telt zo’n 25.000 blauwe reigers, schat Gerald Derksen van de Vogelbescherming. Hij is zelf een ervaren vogelaar en ziet reigers vaak in het weiland, zeker als er gemaaid is. De tactiek is daar anders. „Ze schrijden langzaam door het veld terwijl ze rondspieden.” Ook aan de waterkant staan reigers trouwens niet écht de hele dag op dezelfde plek stil, met de nek in de karakteristieke s-houding. Wie de tijd neemt om ze uren te observeren, ziet dat ze om de zoveel tijd tergend langzaam een paar passen zetten, op zoek naar een beter stekje.

Arjen van veelen

    • Arjen van Veelen