Spelen met temperatuur tot de juiste kleur er is

Er zijn weer honderden kunstenaars afgestudeerd.

Een korte serie laat de hoogtepunten zien. Vandaag Slim Ben Ameur uit Amsterdam.

Een wand van meer dan vierhonderd precies dezelfde vazen. Alleen de kleur verschilt telkens. En eigenlijk zijn het maar halve vazen, want de achterkant is plat. Er zit ritme in de wand omdat ze om en om staan, steeds eentje rechtop, en daarnaast dan weer een op de kop.

Het kunstwerk Difference is a solution, not a problem van Slim Ben Ameur op de examenexpositie van de Rietveld Academie in Amsterdam heeft wat tijd nodig om door te dringen. Op het eerste gezicht lijkt het even spannend als een wand verfblikken in een bouwmarkt of een schap vazen in de Blokker. Tot van dichtbij iedere vaas zijn individuele schoonheid prijsgeeft.

Elke vaas heeft niet alleen een eigen kleur, maar ook de patronen daarin zijn bijzonder en oneindig gedetailleerd. De meeste vazen hebben een soort ijsbloemmotief in het glazuur. De kleuren zijn vooral groenen en blauwen, maar de glans van zo nu en dan iets roods, goudens of rozigs verdrijft hun gezamenlijke somberte.

„Het gaat me bij deze installatie om de vorm zelf”, zegt Slim Ben Ameur (36). „Het gaat over gelijkheid en ook het tegenovergestelde daarvan. De vazen hebben allemaal dezelfde vorm, maar als je ze met kristalglazuur bedekt worden ze allemaal verschillend. Het kristalglazuur dat ik daar gebruik is net als de natuur, je kunt nooit voorspellen hoe het uit de oven komt. Wat ik wilde laten zien is dat de vazen samen in harmonie zijn. Als ze allemaal dezelfde kleur hadden, zou dat niet interessant zijn.”

Om kristallen in het glazuur te krijgen, moet je de vazen heel nauwkeurig verhitten, legt Ben Ameur uit. „Je moet met de temperatuur spelen, soms iets meer dan 1.280 graden, dan weer wat kouder. Je leert het glazuur al experimenterend kennen en ik weet nu wat er ongeveer gebeurt als ik de temperatuur opvoer, of constant laat.” De variatie in kleuren en kristalvormen krijgt hij door verschillende metaaloxiden in het glazuur te gebruiken. „Het gaat erom een balans te vinden. Maar nooit krijg je precies wat je wilt, je kan alleen maar proberen er zo dicht mogelijk bij te komen.”

Hij houdt van deze techniek omdat die moeilijk en verrassend is. „Als je de ovendeur opent, ben je soms blij en soms teleurgesteld. Maar altijd wil ik doorgaan.”

Tegen een andere wand van het keramieklokaal van de Rietveld Academie heeft Slim Ben Ameur een opstelling met borden die hij Chrystal of the 14th night noemt. Die borden zijn verschillend, maar allemaal even groot. De meeste hebben centraal een gekleurde ronde stip en daaromheen kristallen in diverse patronen. De titel Chrystal of the 14th night heeft volgens de in Amsterdam geboren en vanaf zijn zesde in Tunesië opgegroeide Ben Ameur met de islamkalender te maken. „De maan heeft vele vormen en de veertiende nacht is het volle maan. Dat is in onze cultuur een teken van schoonheid. Bij mij staan de kristallen voor schoonheid.”

Ben Ameur komt uit een familie van pottenbakkers. Hij wilde wat anders, maar na een studie chemie vond hij geen werk. „Dus ben ik een keramiekatelier begonnen. Maar ik vind experimenteren en scheppen leuker dan nuttige dingen maken. Daarom ben ik naar de Rietveld gegaan.”

Dirk Limburg

Inl: slimcrystalglazes.com

    • Dirk Limburg