De akelige geur van een campagne uit wraak

De onzichtbaarheid van premier Mark Rutte (VVD) tijdens de afgelopen weken was gisteren plotseling een onderwerp in het NOS Journaal. Het enige officieuze mediamomentje vormde een glimp op YouTube van zijn aanwezigheid zaterdag bij Dance Valley, een dansfeest in Spaarnwoude.

Leden van de oppositie wilden natuurlijk op geen enkele manier suggereren dat ze een bewindsman tijdens zijn vakantie een dansje zouden misgunnen, maar evenmin weerspraken ze de suggestie dat onze leider met de muziek mee is, terwijl de beurzen op instorten staan.

Beeldvorming, inderdaad, maar dus ook een klein pr-foutje, want je kunt niet verwachten dat de swingende verschijning van de single minister-president, in een open wit overhemd en met zonnebril, onopgemerkt zou blijven.

Nu zijn er tijdens het politieke en mediareces wel meer mensen die op televisie onzichtbaar zijn, soms met goede redenen. Opvallend is bijvoorbeeld dat de door een artikel in HP/De Tijd veroorzaakte reuring rond het Tweede Kamerlid Mariko Peters (GroenLinks) wel tamelijk breed is uitgemeten in dagbladen en op internet, maar dat de publieke televisiezenders nagenoeg pasten. Het NOS Journaal versloeg zakelijk en tamelijk terughoudend een paar keer de beschuldigingen van machtsmisbruik tijdens haar verleden als diplomaat in Kabul, maar daar bleef het bij.

Ook al omdat aan de affaire een akelige geur hangt van een campagne door de wraaklustige ex van Peters’ huidige partner, is het zwijgen van Nieuwsuur, EenVandaag en de andere actualiteitenrubrieken te billijken. En tot nu toe lijkt de animo van de hoofdpersoon om zich bij Knevel & Van den Brink te gaan zitten verdedigen vanzelfsprekend ook vrij gering.

Peters heeft geluk dat de ellende voor haar in hartje zomer begon. Als PowNews wel dienst gehad zou hebben, dan was de roze microfoon haar tot in de verste uithoeken van de wereld achterna gereisd, zoals de zaak ook voor website GeenStijl vrij eenvoudig ligt: wie zwijgt, is schuldig.

Over zichtbaarheid gesproken: de culturele diversiteit van de Britse samenleving domineert de genuanceerde verslaggeving van de BBC over de rellen van deze week. Niet alleen de rebellen c.q. plunderaars hebben alle kleuren van de regenboog, maar ook de politici en deskundigen in Newsnight. Het meest gebruikte woord in dat programma was deze week ‘community’. Is de politie er vooral om (etnische en lokale) gemeenschappen te dienen of om de wet te handhaven? En voelen die boze jongeren zich wel deel van enige gemeenschap?

Voor ons Nederlanders is niet alleen de vanzelfsprekendheid van de prominente aanwezigheid van politici van Pakistaanse of Jamaicaanse afkomst, vaak vrouwen, een verrassing, maar ook de scherpte van de korte discussies met een of twee gasten aan tafel. En niemand stamelt of chargeert, want debatteren kunnen ze allemaal.

    • Hans Beerekamp