Muziek

Spits en sierlijk

Claudio Abbado: Mozart

cd klassiek ****

Zal Claudio Abbado (78) ooit nog in Nederland dirigeren? De legendarische Italiaan werd rond 2000 ernstig ziek en beperkte zijn actieradius sindsdien voornamelijk tot Berlijn, Luzern en Italië. Hij lijkt redelijk hersteld, ook gezien een grote stroom nieuwe cd’s. Alleen al dit jaar verschijnen opnames van Rachmaninov, Bach, Beethovens Fidelio en piano- en blazersconcerten van Mozart. Op een live-registratie van Deutsche Grammophon met Mozarts vier hoornconcerten speelt Abbado een bescheiden rol. Het is vooral de verzorgde klank van hoornist Alessio Allegrini die opvalt: gloedvol en behaaglijk als een houtkacheltje. Abbado levert met zijn Orchestra Mozart uit Bologna een kenmerkend spitse, sierlijke en dienende begeleiding.

Floris Don

Betoverende rock

Suuns: Zeroes QC

cd pop ****

De cd Zeroes QC van het Canadese Suuns ontsnapte eind vorig jaar aan de aandacht, maar is weer actueel nu de band binnenkort op Lowlands te zien is. Dat belooft een opruiend gebeuren te worden; de groep uit Montreal kreeg de afgelopen tijd veel bijval, voornamelijk op basis van hun succesvolle optreden tijdens het SXSW-festival. Maar hoe ruig en opzwepend de concerten ook zijn, op cd is Suuns een beheerst gezelschap. Zo beheerst dat sommige nummers een grote spanning suggereren, zonder veel weg te geven. De suspense komt van een koelbloedig kloppende bassdrum, een enkele baspartij en een onverwachts krolse zanglijn (in Up The Nursery). Suuns is een progrockgroep; de nummers hebben dan ook een grillig verloop. Sommige nummers zijn weinig verrassend, maar op zijn best is Suuns betoverend.

Suuns speelt op 20/8 op Lowlands, Biddinghuizen.

HESTER CARVALHO

Als een jonge beer

Ben Williams: State of Art

cd jazz ***

Bassist Ben Williams uit Washington is ‘erkend talent’ sinds hij de prestigieuze Thelonious Monk-prijs won. Al in Stefon Harris’ Blackout bleek hoe hij met groot gemak dwingende baslijnen kon leggen onder Harris’ onweerstaanbare vibrafoon. En nu is er dan de cd die de 25-jarige Williams met het prijzengeld maakte: State of Art. Allereerst zijn sound. Licht brommend als een jonge beer onder elk nummer. Lenig gespeeld, gedreven stuwend. De band van de bassist bestaat uit louter jong jazztalent. Dan de composities. Williams stroomt over van ideeën. Hij wil muziek van nu brengen, gevormd uit alle genres. Daar had hij in begeleid moeten worden. Er is te veel en dat verzwakt. Williams raast in eigen moderne jazzcomposities langs latin en klassiek (November). Dan interpreteert hij met matige jazzpop Stevie Wonders Part-Time Lover en Michael Jacksons Little Susie. Er klinken strijkers, er is een hiphop jazzode aan de vroeg overleden trompettist Lee Morgan en dan kijkt de bassist nog achterom met de jazzklassiekers Moontrane en Moonlight in Vermont. Minder is meer. Maar de levendigheid erin spreekt aan.

Amanda Kuyper