'Kracht' faalt als theater

Kracht. Met o.a. Kees Hulst en Wendell Jaspers. Gezien: 10/8 Theaterfestival Boulevard, Den Bosch. T/m 14/8. Inl: festivalboulevard.nl *

Waarom mensen op elkaar vallen, in de liefde, is voor een buitenstaander in wezen onbegrijpelijk. In het bijzonder bij het soort relatie waar Kracht over gaat. Daarin gaapt een schijnbaar onoverbrugbare sociale kloof tussen een oudere boer die net weduwnaar is geworden en een jonge schilderes uit de grote stad. Het gegeven komt uit de film Kracht van Frouke Fokkema uit 1990.

Theater kan aannemelijk maken wat in het leven niet aannemelijk is, maar deze voorstelling faalt daarin: het blijft onduidelijk wat ze met elkaar hebben en waarom. Omdat niet aannemelijk wordt dat ze op elkaar vallen, ontbeert de ontrafeling van hun verhouding elk belang.

De regie lijkt voortdurend te aarzelen, hoe dit gebrek aan psychologische inhoud te verdoezelen: met kluchtige stereotypen over stad en platteland, of met vals pathos. Vooral pijnlijk wordt dat in drie seksscènes, waarvan de enige verdienste is dat de kleren gelukkig aan blijven.

Vanaf de eerste minuut weet je: dat gaat niet goed. Mede door irrelevante Engelstalige liedjes duurt het toch anderhalf uur voor acteurs en publiek zich naar het einde hebben geworsteld.

Festival toneel: CS, pagina 5