Mode en textiel gaan eigen weg in grachtenmuseum

Expositie Shanghai Gesture. Museum Willet-Holthuysen, Amsterdam. T/m 13/11. Inl: willetholthuysen.nl**

Een kort jasje met verticale geel-blauwe strepen ligt uitgespreid als een waaier op de vloer. Aan de muur hangt in dezelfde kleuren een recht jurkje met golvende ingeweven banen. Tweedejaars textielstudent Ellie Duinker inspireerde de intense geel-blauwe stof op het schilderij Het meisje met de parel van Vermeer. Modeontwerper Thera Hillenaars verwerkte de unieke stof tot een bijzonder ensemble.

Het Amsterdamse grachtenhuis Museum Willet-Holthuysen, dat wordt beheerd door het Amsterdam Museum, exposeert mode – van volumineuze wollen jassen tot vederlichte jurkjes en tops met delicaat handwerk. Verspreid door marmeren gangen, eetkamer, stijlkamers, balzaal en keuken worden de resultaten gepresenteerd van workshops die gastcurator en ontwerper Alexander van Slobbe vorig jaar organiseerde tijdens de wereldtentoonstelling in Shanghai. Textielstudenten van de Rietveld Academie en modeontwerpers reageerden daarop. Ter inspiratie diende de Gouden Eeuw.

Museum Willet-Holthuysen aan de Herengracht is een overweldigend stadspaleisje met elegante wanddecoraties en veel verguld stucwerk. Sommige geëxposeerde kledingstukken, zoals het Vermeer-ensemble, misstaan niet tussen de kunstverzameling die Abraham Willet en Louisa Holthuysen in de negentiende eeuw bijeenbrachten. Ook een met gouden draden geweven brokaatstof van Caroline Lindo past uitstekend bij de rijke luxe.

Tessa Koops maakte een majestueuze mantel die gedrapeerd ligt op een laag fauteuiltje in Lodewijk XVI-stijl. In het met daglicht overgoten tuinkamertje hangt aan een raamknop een blauw-witte jas met brede kraag van pluizig mohair; alsof oud-bewoonster Louisa Holthuysen even geen tijd had om hem op te bergen. In combinatie met de Franse symmetrische stadstuin op de achtergrond levert het een mooi plaatje op. Net als drie poppen die in een brede gang op een bankje zitten, gekleed in verfijnd afgewerkte rood-oranje tops.

Helaas werkt de speelse presentatie vaker niet dan wel. In dezelfde marmeren museumgang detoneren gestyleerde modefoto’s die nonchalant op de grond zijn geplaatst met de bonte gangloper. Tere tops met fijne borduursels verzuipen in de barokke eetkamer waar een tafel feestelijk is gedekt met Meissen-porselein. Naast de eettafel, op de grond, wordt een vierkant wit hemd plat gepresenteerd als kunstwerk. Op de schoorsteenmantel en op een stoel liggen kledingstukken er juist opzettelijk frommelig bij.

De door het hele huis aanwezige grote pennenschetsen van Sandra Koenekoop voegen niets toe aan de mode en evenmin aan de stijlkamers, ze leiden eerder af. Alsof ze moeten verhullen dat het idee achter de expositie te mager is en dat de collectie op enkele bijzonder geweven stoffen en mooie jassen na als los zand aan elkaar hangt.

    • Georgette Koning