Mannen denken: die kan ik wel een oor aannaaien

Geboren ondernemer Louise Stutterheim (30) van de onderneming 'Nieuw en Hout' uit Amsterdam. Foto: Peter de Krom

Naam: Louise Stutterheim

Leeftijd: 30

Studie: Spaans en Latijns-Amerika Studies, Universiteit Utrecht

Bedrijf: Hout & Nieuw (www.houtennieuw.com), vintage meubelen

Wanneer dacht je: ja, meubels?

„Ik woonde in mijn eentje in een vrij groot huis, 70 vierkante meter aan het Sarphatipark. Daar stond een bank in, een bed en een tafel. Veel meer had ik niet na mijn studententijd. Ik liep vaak langs de grachten op zondagavond en dan zag ik dingen buiten staan waarvan ik dacht, waarom gooi je dat nou weg? Eerst droomde ik van een klein winkeltje met snuisterijen. Eenmaal begonnen bleek dat ik alleen maar oog voor de grotere meubels had.”

Hoe lang ben je bezig?

„Dertien maanden. Tot 2009 werkte ik voor een bedrijf in Amsterdam dat medewerkers- en klantenonderzoeken deed. Verschrikkelijk vond ik dat. Van mijn vrienden is de helft consultant of advocaat, maar wat me tegenstaat is dat iedereen het maar lijkt te doen omdat het moet. Enerzijds dacht ik, het zal wel kloppen, dit doet toch iedereen? Anderzijds dacht ik, dit wil ik helemaal niet. Ik ben gestopt met mijn baan. Naast een parttime baantje bij de UvA begon ik mijn eigen bedrijf.”

Waarom ondernemen?

„Ik vind het heel prettig om eigen baas te zijn. Ik heb al meerdere aanbiedingen gehad van mensen die hier willen komen werken, maar ik wil de touwtjes graag zelf in handen houden. Ik ben een controlfreak. Daarom werk ik ook meer dan zestig uur per week. De website, mailen met klanten, markten af, ik doe alles zelf. Niemand kan zeggen: ‘maar het is toch ook een beetje van mij?’”

Waar koop je in?

„Voor de echte markten moet je in België zijn, of Frankrijk. De brocante van Tongeren is leuk en die van Waterloo. Voor de echt goede koopjes moet je er al om vijf uur ’s ochtends zijn en dan ben je soms om zeven uur al klaar. De laatste keer waren mijn tenen echt bevroren. Maar het heeft ook wel wat. Sta je daar met zo’n zaklampje te schijnen tussen de vrachtwagens.”

Heb je een mentor?

„Mijn tante heeft geholpen met de boekhouding. Vragen over restaureren stel ik aan een lieve handelaar uit Duitsland. En ik probeer zelf dingen uit. Ik ben niet onhandig. Naar bedrijfsadvies van mijn moeder luister ik niet . Ga je dat kastje nog in de verf zetten?, vroeg ze wel eens ‘Nee mam, dat is craquelé’, antwoord ik dan een beetje kwaaiig. Maar dat snapte mijn moeder dan niet, die dacht eerst dat ik alleen maar rommel in de werkplaats had staan. Nu is ze vooral trots op me.”

Overleg je ook met je vriend hoe je een tafel gaat schuren?

„Nee! Mijn vriend heeft twee linkerhanden. Hij is communicatietrainer en romanschrijver. Ik doe de klusjes in huis. Het meeste versleep ik ook alleen. Met een steekkarretje en een paardendeken.”

Waarvan word je enthousiast?

„Het leukste moment is als ik om half 8 ’s ochtends nog even koffie ga drinken na de markt. De auto zit dan helemaal vol prachtige spullen en dan denk ik: ‘ik heb maar 800 euro betaald.’”

En waarvan minder?

„Tsja, ik heb ook wel eens een kastje of stoeltje met houtworm gekocht. Of veel te veel betaald voor een oud archiefkastje dat van spaanplaat bleek te zijn. Oudere marktkoopmannen kunnen ook wel denken, dat vrolijke jonge ding kan ik wel een oor aannaaien.”

Ben jij een geboren ondernemer?

„Ik heb eigenlijk te weinig interesse in het maken van winst. Ik hoef geen bergen geld te verdienen, als ik een keer met vakantie kan is het goed. Maar ik ga nooit lenen. Ik heb ook nooit geld geleend voor de start van dit bedrijf. Het liefst koop ik later een woon- winkelpand. Dan mag mijn vriend zijn romans gaan schrijven aan een tafel in de winkel.”

Rolinde Hoorntje

    • Rolinde Hoorntje