Hoe zou Nederland het aanpakken?

Waar Londen 32.500 agenten heeft op 7,2 miljoen inwoners, telt Nederland 49.500 politieagenten voor het hele land – inclusief de Mobiele Eenheid (ME), de ‘oproerpolitie’. Nederland telt circa 8.200 ME’ers; de mannen en vrouwen met de witte helmen, schilden en de lange wapenstokken die een rij vormen om de relschoppers op afstand te houden. Dit zijn gewone politieagenten die een opleiding van vier weken hebben gevolgd en zo nu en dan een ME-dienst hebben. De ME komt in actie als demonstraties, voetbalwedstrijden of andere evenementen waarbij veel mensen betrokken zijn, uit de hand (dreigen te) lopen. De korpsbeheerder – de burgemeester van de grootste gemeente binnen een politieregio – besluit of hij de ME inschakelt of niet. Bijvoorbeeld als mensen spontaan gaan demonstreren, en dit ontaardt in geweld, zoals nu in Londen het geval is.

Iedere basiseenheid bestaat (naast het ME-voertuig) uit een groepscommandant, een chauffeur en negen groepsleden (onder wie de plaatsvervangend commandant). Een peloton bestaat uit twee van dit soort eenheden. Naarmate het conflict of de dreiging groter is, wordt de groep ME’ers uitgebreid. Naast de pelotons lopen er bij ongeregeldheden ook niet-geüniformeerde agenten rond om de ergste raddraaiers uit de menigte te plukken en te arresteren. Verder krijgt de ME vaak hulp van agenten te paard.

Als het écht helemaal misgaat in Nederland, zoals bij de krakersrellen in de jaren tachtig, springt de Koninklijke Marechaussee bij. Met rupsvoertuigen, bijvoorbeeld.