Gezond ziekenhuis, besmette patiënten

Paul Smits maakte van het Maasstad Ziekenhuis een bloeiend bedrijf en verdiende er goed. Na laks optreden tegen een gevaarlijke bacterie vertrekt hij. Met premie.

Op internet wordt Paul Smits de ‘seriemoordenaar van het Maasstad Ziekenhuis’ genoemd. De bestuursvoorzitter kreeg een multiresistente bacterie in zijn Rotterdamse ziekenhuis en deed er te laat iets aan. Hij graaide, plunderde en faalde, schrijven twitteraars, kreeg er vier ton per jaar voor, en nog eens 235.898 euro bij vertrek. „Hier word je dus echt ziek van”, zegt er een. Kamerleden willen dat hij zijn vertrekpremie teruggeeft.

Paul Smits leidde het ziekenhuis sinds 2004. Het heette nog MCRZ, een fusieziekenhuis met 767 bedden, 2.450 werknemers, drie bestuurders en een tekort van 13 miljoen euro. Hij ging het in zijn eentje leiden, wat vrij uitzonderlijk is voor een zo grote instelling. Hij moest zorgen voor een financieel gezond bedrijf zonder hoger ziekteverzuim, voor meer patiënten en voor een nieuw ziekenhuisgebouw dat in 2009 gereed zou zijn.

Hij reorganiseerde het ziekenhuis en kreeg er in het eerste jaar een bonus van 33.075 euro voor. Ex-KPN-chef Ad Scheepbouwer was toen al voorzitter van de raad van toezicht.

Smits was een ziekenhuisbestuurder zoals de politiek die graag ziet. Hij leidde het ziekenhuis zakelijk. Het ging winst maken, kreeg een afdeling marketing, een nieuwe naam, en het won marktaandeel.

In 2007 zou een handvol ziekenhuizen onderzoeken hoe de zorg zou veranderen als de eigenaren eraan mochten verdienen. Smits stond vooraan. Met geld van investeerders zou hij zijn ambities sneller kunnen verwezenlijken, zei hij in deze krant.

Het experiment viel in het water, met een kabinet van CDA, PvdA en ChristenUnie dat minder heil zag in de zorg als markt. Het ziekenhuis had toen al roadshows gehouden. Een van de geïnteresseerden was de Scandinavische investeerder Industri Kapital, waar Scheepbouwer toezicht hield.

Op 17 mei dit jaar opende het nieuwe ziekenhuis de deuren, met een zorg- en winkelboulevard. Een treintje brengt patiënten van de parkeergarage naar de hoofdingang. Het ziekenhuis heeft meer personeel dan in 2004 en minder bedden. Het maakt bijna vijf miljoen euro winst. De zorg is er goed, volgens vergelijkingsonderzoeken.

Smits is met 391.654 euro – inclusief bonussen – in 2010 de best verdienende ziekenhuisbestuurder. Het is nu eenmaal zo afgesproken, is zijn reactie als er ophef over ontstaat. Ook zijn vertrekpremie is dan al vastgelegd. In het jaarverslag over 2010 staat dat Smits bij ontslag een vergoeding van „maximaal” één jaarsalaris meekrijgt. Volgens kenners is dat niet ongebruikelijk, maar had het hem en het ziekenhuis gesierd als ze ervan hadden afgezien.

De Oxa-48 variant van de Klebsiellabacterie bleek al maanden in het ziekenhuis rond te waren. De artsen hebben Smits te laat op de hoogte gesteld, in mei. Hij is verantwoordelijk, hij moet vertrekken.

Achteraf is het niet verstandig om een zo groot ziekenhuis door één bestuurder te laten leiden, zegt een betrokkene. De afstand tussen bestuur en artsen was ooit kleiner, zegt een medisch specialist die er tot een paar jaar geleden werkte. Smits zelf ontkent dat. Iedereen kon bij hem binnenlopen, zei hij twee weken geleden in deze krant. Misschien, zei hij, vroeg de verhuizing naar het nieuwe pand te veel van zijn aandacht.

    • Esther Rosenberg