Geen Duitsers

Portretten uit de serie 'Kuilengravers'. Iedere zomer worden Hollandse stranden omgespit en verschijnen er kuilen, dijken en heuvels waar in, achter en onder kan worden geluierd. Na twee dagen van over het strand banjeren met een bolderkar vol apparatuur was daar tot slot Geert de Boer (40) zittend in een rij van vier mannen met bierflesjes in strandstoelen. Achter de mannen werd druk gegraven door jongens in de leeftijd van 8 tot 17 jaar. “Een kuil voor de vaders” moest het worden. En de jongens vertelde dat deze kuil bedoeld was om hun vaders uit hun luie stoel te krijgen, “zodat we geen last van ze hebben en het eten kunnen plunderen”. Voor de foto wilde de jongens ook nog wel een trap en stoeltje in de kuil maken, en daar nam Geert het graag van. Foto: Peter de Krom

„De ironie van luieren is soms dat we het overal en altijd kunnen, maar het eerst willen verdienen door precies het tegenovergestelde te doen. Een tijd hard werken bijvoorbeeld.

„In de zomer hebben we het echt verdiend, dus willen en mogen we massaal lui zijn. Zij het op de bank thuis, of in een kuil op het strand.

„Vorig jaar zocht ik voor een fotoserie naar het stereotype Duitser dat een kuil groef om in te kunnen luieren met op zijn buik een bierblikje. Maar die vond ik niet. Merkwaardig genoeg vond ik wel Nederlanders die precies aan dit vooroordeel voldeden. ‘Ik wil wel Duits praten op je foto’, riep men dan vanuit hun kuil. Ik heb het toen gelaten voor wat het was, maar dit jaar wilde ik terug.

„Ik ging vorige week op zoek naar kuilengravers langs drie kilometer kust bij Hoek van Holland. Ik trof de stereotypes nu alleen weer niet, maar zag wel veel kuilen, dijken en heuvels waar mensen om dezelfde luie redenen in, achter of onder lagen.

Peter de Krom

Dit is het zesde deel van een serie fotoreportages over het thema luiheid.