Kussende GTST-homo's enger dan Geer en Goor

Bij herhaling stelde Cornald Maas, commentator bij de samenvattende reportage van de Amsterdam Gay Pride Canal Parade (AVRO) dat het daar heus niet alleen maar om „de toeters en de bellen” gaat, maar ook om inhoudelijke kwesties als voorlichting op scholen over homoseksualiteit. De beelden gaven hem grotendeels ongelijk: het was weer een extravagant carnaval met veel veren in bilnaden, travestie en gestileerde geslachtsdelen.

Waarom zou je dan toch zoiets willen beweren, alsof het Eurovisie Songfestival eerst en vooral gezien zou moeten worden als een explosie van muzikale creativiteit? Het is een antwoord op de kritiek van columnisten als Stephan Sanders en Gerrit Komrij, die zich als homoseksueel gegeneerd voelen door het exhibitionisme in de media van een bepaald veruiterlijkt aspect van die cultuur.

Zeker, onder de tientallen boten in de Prinsengracht waren er naast die van omroepen (AVRO, BNN) en politieke partijen (VVD, D66, GroenLinks) ook die van het Landelijk Homonetwerk Politie en, voor het eerst, van het ministerie van Defensie. In EenVandaag (TROS) leerden we dat de homo’s, lesbo’s en transseksuelen in uniform niet mochten dansen, maar wel bewegen. Hun strakke salueren vormde een interessante stijlbreuk met de chaos op de meeste andere vaartuigen.

De zangers Gerard Joling (matroos in lamé) en Gordon (stewardess) hadden een eigen boot. Geer en Goor zijn de publiekslievelingen in de categorie ‘relnicht’. Er zijn steeds meer aanwijzingen, zo werd beweerd tijdens de thema-avond Flikker op! (KRO/VARA), dat veel mensen minder moeite hebben met extreem verwijfd gedrag dan met homoseksualiteit die dichterbij komt, zoals twee zoenende jongens in de soap Goede tijden, slechte tijden (RTL4).

Hersenonderzoeker Dick Swaab was in Flikker op! nu een sleutelgast, die stelde dat geaardheid voor 50 procent is aangeboren en verder vooral wordt bepaald door prenatale omgevingsfactoren. In 1989 werd hij nog beschimpt en bedreigd, toen hij suggereerde dat er een genetische component zou kunnen zijn. Destijds was homoseksualiteit een keuze, nu iets waar je niks aan kunt doen.

De keuzevrijheid om die geaardheid niet in de praktijk te brengen wordt nu alleen nog benadrukt door strenge religieuze groepen. Brede maatschappelijke acceptatie is een kwestie van beschaving, maar het is de vraag of extreme vormen van Gay Pride daar nog een positieve bijdrage aan leveren.

Het is als elk carnaval ook een bliksemafleider. Smaak is de vrije keuze van een ieder, homo of hetero. De nu door de VPRO uitgezonden Britse comedyserie Come fly with me, met valse grondstewardessen in travestie en andere hilarische vormen van op de kop gezette vooroordelen, is een voorbeeld dat mij wel aanspreekt. Maar ik houd mijn hart vast voor de Nederlandse versie bij RTL, met Gordon en Carlo Boszhard.

    • Hans Beerekamp