De vloek van de Schaal

Slecht nieuws voor FC Twente. Sinds de Johan Cruijff Schaal bestaat, is het op vijftien keer maar tweemaal voorgekomen dat de winnaar van de wedstrijd om die prijs vervolgens landskampioen werd. Beide malen was dat PSV en de laatste keer is al elf jaar geleden.

Slecht nieuws voor Ajax. Sinds de JC Schaal wordt uitgereikt, is het maar vier keer gebeurd dat de verliezer van die wedstrijd later dat seizoen landskampioen werd. Het lukte alleen PSV.

Alleen als een finalist PSV heet, is daar dus een titel van te verwachten.

Slecht nieuws voor PSV. De afgelopen vijftien jaar werd de club maar twee keer kampioen zonder dat ze aan het begin van het seizoen om de Johan Cruijff Schaal had gespeeld.

Het is, nu het nieuwe voetbalseizoen is begonnen, wel goed om te weten dat statistisch gezien de drie favorieten voor het kampioenschap dus weinig kans maken op de landstitel.

Nu werd er in de jaren 1991-1995 ook al om de Super Cup gespeeld, de wedstrijd tussen de landskampioen en de bekerwinnaar van het voorgaande seizoen, alleen waren daar toen nog niet de naam van Cruijff en diens schaal aan verbonden. In al die vijf jaren werd een van de finalisten juist wél landskampioen Driemaal Ajax, eenmaal PSV, eenmaal Feyenoord.

Het is duidelijk: er rust een doem op de Johan Cruijff Schaal (die alleen niet voor PSV geldt). Vergelijkbaar met wat wielrenners ‘de vloek van de regenboogtrui’ noemen: de wereldkampioen die in dat tricot een jaar lang vrijwel niets weet te winnen.

Tot besluit nóg wat scorebordjournalistiek, om de terugkeer in Nederland van coach Co Adriaanse te markeren, die deze term tenslotte heeft bedacht. Afgelopen vijftien jaar kwam het maar viermaal voor dat de landskampioen de landstitel prolongeerde (natuurlijk telkens PSV). Het vaakst, zes keer, behaalde de nummer twee van het voorgaande seizoen het kampioenschap. Goed nieuws voor Adriaanse en voor zijn club, FC Twente.

John Kroon