Bij Rossini is alles zo gek dat het weer geestig is

Il signor Bruschino van G. Rossini. Gezien: 7/8 Musis Sacrum Arnhem. Herh.: 8/8 A’dam; 9/8 Nunspeet; 11/8 Berlijn. Inl.: opera-academy.nl ***

Zó onwaarschijnlijk zijn de verwikkelingen in Rossini’s operaklucht Il signor Bruschino (1813) dat het juist erg leuk is. Alles wordt steeds weer op zijn kop gezet en ondanks de tegenwerking van de oudere generatie, overwint de liefde van de jeugd. In de geanimeerde en ironische enscenering van Floris Visser leidt het tijdens de Gelderse Muziekzomer tot een plezierige en stijlvolle voorstelling, die ook nog wordt vertoond in Amsterdam en Berlijn.

De jongste muziekgeneratie van de Dutch National Opera Academy en het Nederlands Jeugd Orkest gaat in dit internationale leerproject terug naar de nogal volkse operapraktijk van twee eeuwen geleden. Het orkest zit op het podium, het decor – een vogelkooi – is miniem maar wordt innovatief gebruikt als gevangenis. Onder leiding van dirigent Richard Egarr, die op een pianoforte speelt, klinken oude instrumenten. Op de grens van de 18de en de 19de eeuw verdwijnen de pruiken; bijna alle ouderwets gekostumeerde personages zijn kaal.

De nog tussen conservatorium en beroepspraktijk verkerende vocale cast (zie inzetje) bewijst zichzelf. De Amerikaanse sopraan Alexandra Schoeny zingt met verve coloraturen en schaamt zich bijna nergens voor. Teder is het duet met haar minnaar, de Ier Peter Davoren. De Franse bas-bariton Florian Bonneau is een puur komisch talent. En de Nederlandse bariton Tim Kuypers heeft in de stevige titelrol dat sardonische lachje van Jack Nicholson als The Joker in de film Batman.

    • Kasper Jansen