'Ik leef hier, daar staat mijn huis nog te koop'

De tijdelijke verlaging van de overdrachtsbelasting moet de huizenmarkt weer in beweging krijgen.

Deze zomerrubriek volgt mensen op de huizenmarkt in Dordrecht, waar woningen gemiddeld 950 dagen te koop staan.

Wie: Remco Hogendoorn (39)

Waar: Adriaan van Altenastraat

Wat: Probeert sinds 2007 zijn starterswoning te verkopen en heeft al vier jaar dubbele woonlasten

Deze aflevering van ‘Standplaats Dordrecht’ begint in Amsterdam. Hier woont Remco Hogendoorn met zijn Anne en hun dochter Roos van vier. Remco werkt bij Dell als systeemanalist en maakt thuis dromerige liedjes op de pc. Hij loopt op All Stars en ondertekent sms’jes met ‘Remmie :-)’.

Ze wonen in een kleurenexplosie van negentig vierkante meter. Op de kast staat een gigantisch droogboeket – alle rozen die Anne ooit heeft gekregen. De blauwe duifjes in het trapgat zijn geschilderd door haar vader, tekenaar en schrijver Harrie Geelen. Vanaf het balkonnetje kijken ze uit op de Bilderdijkgracht. „Hier zit ik dan met mijn biertje”, zegt Remco.

Voordat hij ruim vijf jaar geleden bij Anne introk, woonde hij in Dordrecht. Een jaartje maar, het zou voltooid verleden tijd kunnen zijn. Remco krijgt zijn huis alleen niet verkocht. Het is een arbeiderswoning uit 1900 van tachtig vierkante meter. De vraagprijs is gezakt van 145.00 naar 109.000 euro. „Het is een heel gezellig straatje, maar het huis is niet groot. Ik gokte op gescheiden mensen.”

Remco heeft twee keer een open dag gehouden. „En dan komt er niemand opdagen.”

Een andere keer was hij dichtbij. „Een vrouw die de financiering net niet rond kreeg.”

En één keer had hij achteraf gezien ja moeten zeggen. „Een man belde en zei: ik koop het direct voor 99.000 euro. Maar dan moet je wel je makelaar opzeggen en de notaris regel ik. Hij klonk als een louche figuur die er een wietplantage van wilde maken. Nu zou ik het wel doen voor die prijs.”

De maandelijkse lasten zijn 650 euro, inclusief opstalverzekering, onroerendgoedbelasting, afvalstoffenheffing, rioolrechten en waterschapsbelasting. „Want die kosten gaan gewoon door.” In Amsterdam betaalt Remco daarbij de helft van de woonlasten: 550 euro. Zo houdt hij van zijn salaris 500 euro over voor zijn ziektekostenverzekering en om van te leven.

Dat is niet veel. „Je kunt geen plannen maken”, vertelt hij. „Ik zou best een deeltijdopleiding willen doen. Het onderwijs lijkt me wel wat, iets met moeilijk opvoedbare jongeren, van die grote etterbakken. Maar ik moet vijf dagen blijven werken.”

Geld voor onderhoud heeft Remco niet. De tijd vreet het huis langzaam op. „Ik overweeg mijn hypotheek over te sluiten en wat in het huis te investeren. De buren hebben hun woning ook te koop gezet. Nieuwe keuken, muur uitgebroken, goed in de verf. Daar staat mijn huis dan naast.”

Tja, het is een contrast, blijkt 93 kilometer verderop in Dordrecht. Remco’s oude buurvrouw is thuis. Leuk straatje, maar de huizen zijn klein, vertelt Sophia den Hartog. „Voor starters is het goed, maar met een kindje erbij is het krap”, zegt ze. Haar dochtertje van acht maanden gaat net in bad.

Er is meer concurrentie bijgekomen. Remco’s huis is nu een van de vier woningen met een te koop-bord – op rij. Verderop in de straat wordt nog een huis geveild. In een straat van 32 huizen.

Remco blijft hopen op een koper, zegt hij. „Het blijft alleen een gek idee. Ik leef hier in Amsterdam en ergens in Dordrecht staat mijn huis nog te koop. Ik bedoel: op dit moment trekt iemand in China een huifkar. Dat is net zo ver weg.”

Eppo König

    • Eppo König