Niet Amy, maar ex-verslaafden zijn held

Psycholoog Van de Ven legde uit dat Amy is doodgegaan door zelfdestructie (Opinie, 3 augustus). De schuldige: haar vader. En hij weet hoe Amy te helpen was: door zelfacceptatie. Wat een treurige open deur. Voorspel nu eens als wetenschapper welke mensen het voortaan wél gaan halen, in plaats van Amy’s vader de schuld te geven.

Voor afkicken is een enorme sterke wil nodig. En een sterk lijf. Met sterke begeleiders. Ondanks de kansloze rotjeugd met slechte ouders in een rotbuurt. Uit alle rapporten blijkt dat de meeste verslaafden terugvallen in hun oude gewoontes.

Lieden die dat overleven (clean worden), zijn de stille, waarachtige helden die we veel beter kunnen toejuichen dan de losers die met alle middelen zichzelf toch zo graag op een podium te gronde willen richten.

Dat is niet jammer voor Amy. Ze is nu beroemd en geliefd door haar vader. Da’s ook winst in het hiernamaals. Ik wacht op de volgende roemjunk met talent die zichzelf de dood in jaagt. Ik ga er helemaal van smullen hoe ze zich doodkotsen in een vijfsterrenhotel. Zou er een Winehouse Suicide Style komen? Eerst even het autopsierapport afwachten.

Coen Zwezerijnen

Haarlem

    • Coen Zwezerijnen