Stevig, maar nergens Karin Bloemen

Onbekende druiven…Ik ben er dol op. Vooral als ze lekkere wijn opleveren. Onlangs werd ik weer eens op mijn wenken bediend door een Peique Godello 2010, een Spaanse witte afkomstig uit Bierzo, een piepklein wijnbouwgebied in Galicië. Dat strekte sowieso al tot aanbeveling. Nog aantrekkelijker werd toen ik ontdekte dat binnen dat wijngaardareaal maar enkele tientallen hectare beplant stonden met deze godello. Het leeuwendeel wordt namelijk opgeëist door de steeds populairder wordende mencíadruif waar spannend en mysterieus rood van wordt gemaakt dat vooral geliefd is bij cabernet franc-adepten. Toch bleek de godello mij bekender dan ik in eerste instantie had gedacht. Wat navorsingen in de druivenencyclopedieën onthulden dat godello ‘bijna zeker’ de Portugese verdelho is, een druif die zich zo thuis voelt in Madeira. Alleen wie drinkt dat nog? Als eenvoudig, smakelijk en knisperend wit ben ik ‘m ook wel eens in Australië tegengekomen, maar erg hard aan de weg timmeren is er verder niet bij. Dan heeft godello toch andere plannen. En weet daar ook gestalte aan te geven. Deze van Peique (klik hier voor mijn videodagboek) in ieder geval wel. Pront als een stoere, flink gewelfde blondine. Stevig, maar nergens Karin Bloemen. Wel licht zomers geparfumeerd, de zachte geur van gedroogd geel fruit, honing, anijs en wat tijm. Een mond vol tuttifruttiperzik, fijne bitters van een sinasappel -grapefruitmarmelade en een licht vetje dat gepareerd wordt door zuren die als chirurgisch staal de speekselklieren uitdiepen. Niet bepaald een aperitiefblondje, meer de ultieme tafeldame die mij nog meer van haar kunnen toonde bij een prachtige moot kabeljauw. Op de huid gebakken, wat zeekraal erbij en het werd een onvergetelijke avond. Peique 2010 Godello uit Bierzo kost rond de twaalf euro en is te koop bij Adrienne van Gils

    • Harold Hamersma