Zomer keert terug na aids

Emmanulle Béart als schrijfster Sarah, een van de getuigen. scene uit de film Les Temoins (2007) FOTO: Benelux Film Distribution

Les témoins (André Téchiné, 2007)Canvas, 20.45-22.35 uur

De Franse regisseur André Téchiné noemde zijn film ‘de getuigen’ (les témoins). Het slaat op zijn personages, maar tevens op de regisseur. De film is namelijk ook een getuigenis van Téchiné zelf. In een interview zei hij: „Ik wilde een film maken over het begin van de jaren tachtig, toen aids gezien werd als een soort pest die een einde maakte aan de zorgeloze jaren zeventig. Het is een persoonlijke film. Ik heb in die tijd veel vrienden verloren aan de ziekte.”

Téchiné vertelt zijn verhaal als een muzieksonate, in drie delen die elk een bijpassende titel hebben. In ‘De onschuldige jaren’ wordt getoond hoe een aantal mensen worstelt met de liefde en vrolijk seksueel experimenteert. Téchiné maakt weidse shots, met heldere kleuren. Zijn stijl past hij aan voor het tussendeel ‘De oorlog’, dat gaat over de ontdekking van het aidsvirus en de ziekte van Manu. De camera neemt hij nu in de hand, de montage gaat sneller, en de shots zijn dichter op de huid van de personages. Téchiné heeft hierin evenveel aandacht voor de neergang van de besmette Manu, die niemand meer wil zien, als voor de manische zoektocht van de homoseksuele arts Adrien om meer te weten te komen over de aard van het vernietigende virus.

Ondanks de ellende is het indrukwekkende Les témoins geen sombere film, getuige ook de titel van de derde episode: ‘De terugkeer van de zomer’. Levenslust en doorgaan is belangrijker dan treurig bij de pakken neerzitten.

André Waardenburg