Vertaler Wilfred Oranje overleden

Literair vertaler Wilfred Oranje is afgelopen zondag op 59-jarige leeftijd in Amsterdam aan kanker overleden.  Oranje (1951) maakte Nederlandse vertalingen van Italiaanse en vooral Duitse fictie en non-fictie: tot de bekendste behoren die van Goethe, Schiller, Heine, Joseph Roth, Theodor Fontane en Friedrich Nietzsche, van wie Oranje Aldus sprak Zarathoestra vertaalde. Zijn meest omvangrijke vertaalproject

Wilfred Oranje in 2006 (Foto Maurice Boyer)Wilfred Oranje in 2006 (Foto Maurice Boyer)

Literair vertaler Wilfred Oranje is afgelopen zondag op 59-jarige leeftijd in Amsterdam aan kanker overleden. 
Oranje (1951) maakte Nederlandse vertalingen van Italiaanse en vooral Duitse fictie en non-fictie: tot de bekendste behoren die van Goethe, Schiller, Heine, Joseph Roth, Theodor Fontane en Friedrich Nietzsche, van wie Oranje Aldus sprak Zarathoestra vertaalde.

Zijn meest omvangrijke vertaalproject was de Verzamelde werken van Sigmund Freud (1856-1939). Daarvan verscheen in 1993 een eerste editie en in 2007 een nieuwe, herziene versie: elf delen van in totaal achtduizend pagina’s.

In 2006 vertelde Oranje in een interview met deze krant „geen blind aanhanger van Freud te zijn”, maar dat het werk „verreweg het interessantste is dat er de laatste eeuw is gedaan op het terrein van de psychologie”. Over de zeggingskracht van Freud in onze huidige tijd zei Oranje: „Je moet hem lezen omdat hij ongelooflijke boeken over ongelooflijke onderwerpen heeft geschreven: over telepathie en over de Mozes van Michelangelo, over kinderleugens, over de voors en tegens van seksuele voorlichting waarbij hij Multatuli aanhaalt – een van zijn favoriete schrijvers.”

Op voordracht van de Nederlandse Vereniging voor Psychoanalyse werd Oranje in 2006 benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Een jaar later werd hem de vertaalprijs van het Fonds voor de Letteren toegekend wegens de kwaliteit en diversiteit van zijn vertalingen. De jury prees zijn initiatief en creativiteit.

„Een vertaler is een van de eersten om te merken dat er in de te vertalen tekst iets hapert”, aldus Oranje. „Vertalers zouden de moed moeten opbrengen om tegen hun uitgever te zeggen: waarde uitgever, dit is een slecht geschreven boek, dat nóóit in vertaling mag uitkomen. En wel om de volgende redenen: zo’n vertaling is slecht voor de geestelijke en lichamelijke gezondheid van de vertaler, slecht voor het aanzien van de uitgever, slecht voor het taalgevoel van de lezers en al helemaal slecht voor het behoud van onze mooie en o zo wendbare moedertaal.”