De schoonheid van pure strategie en geduld

Game

Frozen Synapse

Van Mode 7. Voor Windows, Mac ****

In eerste instantie voelt Frozen Synapse alsof je een saaie programmeertaal moet leren. Een basale vormgeving en zweverige synthesizermuziek versterken dat. Toch is het spel inmiddels een hit onder de liefhebbers van indiegames, zeg maar de arthousefilms onder de games.

Je commandeert een handvol soldaten. Vanuit een bovenaanzicht moet je met je blauwe leger het perfide rood van de kaart vegen. Stel je een spelletje schaak voor waarbij je niet om beurten de stukken verplaatst maar tegelijkertijd, en waarin je niet gebonden bent aan een stuk per beurt; je mag ze allemaal verplaatsen.

Beide spelers bereiden tegelijkertijd hun beurt voor, door elke soldaat een reeks instructies te geven. Nadat de soldaten hun ‘programma’s’ hebben ontvangen, kun je de beurt simuleren om te zien of ze doen wat je wil. Eenmaal tevreden maak je de zet permanent. Speel je tegen de computer, dan zie je het resultaat meteen. Spellen tegen menselijke tegenstanders via internet kunnen echter dagen duren, waarbij het spel je een seintje geeft wanneer de ander klaar is met zijn beurt.

Frozen Synapse lijkt aanvankelijk erg ingewikkeld. Ik was zelf maar liefst drie uur bezig met het eerste speelveld. Maar als het eenmaal klikt en je inziet dat ‘als ik dit doe, zij dat doen’, vervagen alle negatieve gevoelens over saaie muziek en vormgeving. Dan toont het spel de schoonheid van pure strategie, waarbij het net als in schaak niet meer uitmaakt hoe mooi (of lelijk) de stukken zijn.

Harry Hol

    • Harry Hol