Wederhoor heeft afgedaan

Justitie wijst de aanklacht wegens smaad en laster jegens Maria Mosterd, Lucie Mosterd en Maria’s uitgever af (NRC, 20 juli). De man die de klacht indiende, wordt in de boeken van Maria en haar moeder neergezet als Maria’s loverboy. Hij zou haar op haar twaalfde hebben ontmaagd en tot prostitutie hebben gedwongen. Ook zou hij leider zijn van een criminele organisatie en moorden hebben gepleegd. Toen na onderzoek vaststond dat Maria’s aantijgingen jegens deze Manou onterecht waren, diende de man de klacht in. Justitie wijst deze af, omdat Maria een gefingeerde naam heeft gebruikt.

Iedereen die Manou kende, herkende hem in de boeken. In een filmpje op YouTube, gemaakt op het kantoor van Maria’s uitgever, noemde Maria de echte naam van Manou. Ze herhaalde de beschuldigingen die ze uit in haar boeken. Justitie is er in een jaar tijd niet in geslaagd om vast te stellen wie precies verantwoordelijk is voor dit filmpje. Ook dat is dus geen reden voor vervolging.

Media zijn niet geïnteresseerd in wat ‘loverboy Manou’ er zelf van vindt. Is hier sprake van een andere soort ‘journalistiek’, die ik vaak tegenkom in damesbladen, waar iemand een persoonlijk, ‘waargebeurd verhaal’ vertelt en waarbij geen moeite is gedaan om iets te verifiëren? ‘Wederhoor’ als journalistiek principe heeft afgedaan. De grootste onzin wordt gepresenteerd als feitelijk waar. Is dit een al geaccepteerde vorm van journalistiek, waarbij het irrelevant is of iets waar is of niet?

Hendrik Jan Korterink

Schrijver Echte mannen eten wél kaas